Comeback

En ineens was het 2010 en werd het stil op dit weblog. Geen zin om te schrijven, geen zin om veel woorden te spenderen aan zaken die ik ook al via Twitter het web opslingerde. Zoveel gemakkelijker, sneller, actueler, met meer interactie. Maar ook vluchtiger. Vandaar het voornemen om alhier de draad toch maar weer op te pikken. Voor de zoveelste keer.
Te beginnen met hetgeen me in de eerste helft van januari op muzikaal gebied bezig hield. Twee belangrijke releases bijvoorbeeld. Vampire Weekend met de moeilijke tweede en Delphic met een zeer overtuigend debuut. De eerste kan me nog steeds niet volledig boeien en haalt het bij lange na niet bij zijn overdonderende voorganger, de tweede is nu al kanshebber voor mijn volgende eindejaarslijst en schroeft de verwachtingen voor de aanstaande concerten nog meer op.
Begin van de maand realiseerde ik me ook dat het dit jaar 35 jaar geleden is dat ik als een blok viel voor Queen. Als gevolg van de legendarische kerstshow die Mercury en co voor The Old & Grey Whistle Test in 1975 gaven in de Londense Hammersmith Odeon, die onlangs werd heruitgezonden op BBC 4. Verplichte kost voor alle Top 2000 luisteraars die bij het horen van de bandnaam die Burt Reynolds snor voor zich zien. En over die beschamende schertsvertoning met Paul Rodgers hebben we het na het zien van deze beelden helemaal NOOIT meer.
Verder was er nog de aankondiging van een aanstaande Suede-reünie die mijn hart sneller deed kloppen en beleeft ‘No Distance Left To Run’, de groots opgezette docu over de Blur-reünie van afgelopen jaar, komende dinsdag haar première in tal van Europese bioscopen. Uiteraard met uitzondering van de Nederlandse want verder dan ‘Wonderwall’ is men alhier nooit gekomen qua Britpop.
Oh ja, het The XX kwartje is eindelijk en definitief gevallen (topband!), ik moet met het schaamrood op de kaken bekennen dat ik deze week pas We Were Promised Jetpacks ontdekte en de Spijker Op Zijn Kop Trofee van 2010 wordt nu al overhandigd aan Nico Dijkshoorn die het tekstuele gezemel van Bløf in OOR fijntjes omschreef als "letterstront". Bloemen voor die man.
En mag ik jullie tenslotte nog even te attenderen op deze interessante en rake Noorderslagpresentatie van Erwin Blom over de kracht van de sociale media?
Tot zover mijn eigen letterpoep. Wordt wellicht vervolgd…

Buma draait bij (maar nog niet helemaal)

"Buma/Stemra komt internetgebruikers tegemoet." Volgens eigen zeggen dan, want wij zeggen gewoon FAIL! Maar nog niet epic want er zitten uiteraard nog heel wat adders onder het gras. Check Alternative Blog, Retecool en 3VOOR12. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Update 10/10: Rechtszaken, valse bewijzen, flaters, sommaties, nieuwe tarieven, protesten, Kamervragen. Webwereld over de vijf miskleunen van de muziekindustrie.

Buma draait door

Ooit, heel lang geleden voerde Buma/Stemra een lachwekkend achterhoedegevecht tegen de compact cassette. Hometaping Is Killing Music was destijds de leus, alsof een ruisend, op den duur slippend en onhandig te bedienen plastic prul ooit een boterham uit de mond van Freddie Mercury of Mick Jagger had kunnen stoten. In tegendeel, het waren veelal de plaatkopende muziekliefhebbers die record en play gelijktijdig waagden in te drukken, omdat ze even geen geld hadden voor alwéér zo’n dure plak vinyl, omdat ze de kat eerst even uit de boom wilden kijken, omdat ze het gebodene niet goed genoeg vonden voor directe aanschaf of om een ander te laten delen in de vreugde van en te enthousiasmeren voor een geliefd stuk muziek.

De populariteit van de compact cassette had dan ook louter voordelen. De consument kwam gemakkelijker in aanraking met nieuwe en andere muziek en kon er overal, waar en wanneer hij wilde, van genieten. De artiesten bereikten een groter publiek omdat hun muziek werd verspreid onder mensen die daar normaliter nooit mee in aanraking zouden zijn gekomen en waarvan een deel op den duur ook eens een concert bezocht, daar soms een t-shirtje kocht en misschien zelfs het originele album zou aanschaffen. De detailhandel had er met de voorbespeelde cassette ineens een extra geluidsdrager bij, verkocht voor een godsvermogen aan walkmans en ghetto blasters alsmede de bijbehorende lege bandjes. En het werd nog mooier want, omdat de levensduur van de cassettes kort was en de kwaliteit per draaibeurt iets verslechterde, kocht de hometaper van weleer in de jaren ’80 en ’90 naast zijn vinylplaten ook zijn oude bandjes keurig op cd. En dan hebben we het niet eens over de daaropvolgende remasters die grotendeels werden gesleten aan juist de liefhebbers die vroeger met hun cassetterecordertje in de weer waren maar inmiddels wel al twee keer of veel vaker hadden betaald voor hetzelfde stuk muziek.

Inmiddels schrijven we 2009. Buma/Stemra spreekt nog steeds over "grammofoonwinkels" maar geeft wél een persconferentie over heffing op "embedded content". Alsof een onscherp, matig klinkend clipje op postzegelformaat ooit een boterham uit de mond van Bono of Madonna zal stoten. Integendeel, popmuziek is vandaag de dag populairder dan ooit. Concerten en festivals verkopen in een mum van tijd uit, bands worden rijk van de merchandise en een hele lichting muzikanten brak door dankzij de nieuwe media. Arctic Monkeys en Lily Allen groeiden dankzij web 2.0 uit tot supersterren met een miljoenenomzet. Aan de andere kant zijn er talloze kleinere bandjes en muzikanten die ineens een publiek bereiken en profiteren van het zegt-het-voort-mechanisme en The Long Tail.

De mogelijkheden van het muzikale internet bieden dan ook louter voordelen. De consument komt gemakkelijker in aanraking met nieuwe en andere muziek en kan er overal, waar en wanneer hij wil, van genieten. De artiesten bereiken een groter publiek omdat hun muziek wordt verspreid onder mensen die daar normaliter nooit mee in aanraking zullen komen en waarvan een deel op den duur ook eens een concert bezoekt, daar soms een t-shirtje koopt en misschien zelfs de originele cd aanschaft. De detailhandel verkoopt voor een godsvermogen aan iPods, geluidsdragende GSM’s, multimedia pc’s, alsmede de bijbehorende accessoires. En dan hebben we het niet eens over de re-remasters en limited-editions die grotendeels worden gesleten aan juist de liefhebbers die datzelfde album als eerste illegaal van het net plukten omdat ze niet konden wachten op de officiële release maar uiteindelijk wel al twee keer of veel vaker hebben betaald voor hetzelfde stuk muziek.

De geschiedenis herhaalt zich. In de vroege jaren ’80 had deze arme scholier geen geld om elke maand een stapel vinyl aan te schaffen. Dus kocht hij wat hij niet kon laten liggen samen met een vriend waarna van elke lp een kopie werd gemaakt. De rest werd bij elkaar gekopieerd uit de lokale fonotheek. Inmiddels staat vrijwel de volledige vinyl- als cassettecollectie uit die tijd braaf op cd in de kast. Alleen al die ene illegale kopie van ‘The Man From Utopia‘ resulteerde in een kleine meter legale Zappa. Zowel hier als een kilometer verderop bij mijn voormalige partner in crime. Sterker nog; zonder mijn illegale bezigheden had ik waarschijnlijk een andere hobby gehad en mijn geld niet bij de platenboer achtergelaten.

Van zowel de fonotheekkosten, de onbespeelde tapes, het vinyl, de her-aanschaf op cd, de remasters en de lege schijfjes waarop ik nu nog wel eens wat deuntjes verspreid ging en gaat een deel naar Buma/Stemra, dat desondanks al zolang ik me kan herinneren steen en been klaagt en van wie ik straks geen clipjes meer op mijn site mag plaatsen tenzij ik daar een zeer onredelijk bedrag voor op tafel wil leggen, terwijl ik eigenlijk geld zou moeten kríjgen voor elk bandje dat ik hier aanprijs en reclameruimte schenk. De wereld op zijn kop.

Bijna 40 jaar na de opkomst van de compact cassette gaat Buma/Stemra (samen met haar achterlijk neefje BREIN) nog altijd volledig aan de realiteit voorbij en lijkt het enkel nog geïnteresseerd in het spekken van de eigen kas. Deze keer krijgen naast de muziekliefhebbers die al jaren betalen voor het designmeubilair in Hoofddorp ook de onschuldige bloggertjes en Hyves kids de rekening gepresenteerd. De jeugd mag opdraaien voor Buma’s geschutter op de beurs (2005 en 2008) middels een regeling (pdf) die van geen enkel belang is voor de artiest.

In een land waar op de radio tussen de slappe meuk door vooral wordt geluld, op TV niet één noemenswaardig serieus muziekprogramma bestaat en hét toonaangevende tijdschrift al jaren té ver achter de muziek aanhobbelt, zijn niet-mainstream bands en hun publiek vrijwel volledig afhankelijk van het internet. Sites als 3VOOR12 en al die honderden muziekblogs houden het zaakje hier nog in leven. Maar daar hebben ze in Hoofddorp geen weet van. Daar zwengelen ze de koffergrammofoon nog eens aan terwijl de tools om de Hyvestax te omzeilen al over het net vliegen. Hoezo achterhoedegevecht?

Buma/Stemra Is Killing Music of doet op zijn minst een poging daartoe en ik ben heel benieuwd hoe artiesten, songschrijvers en uitgevers hier op gaan reageren. Voorlopig is het angstvallig stil in het toch al zieltogende Nederland Muziekland.

Meer info bij Eerste Hulp Bij Plaatopnamen, 3VOOR12 en Alternative Blog. Geen Stijl betrapt Buma. Teken de petitie hier.

Hypem

Twitter is hot. En terecht natuurlijk. Het biedt muziekliefhebbers (om maar eens een willekeurige doelgroep te noemen) de mogelijkheid om snel op de hoogte te zijn van het laatste nieuws, kersverse concertdata, secret gigs en muzikale tips van soortgenoten. Via Twitter kun je live aanwezig zijn bij elk concert ter wereld in woord en beeld, plaatjes draaien en beluisteren en is het  soms zelfs mogelijk om rechtstreeks in contact te staan met je muzikale helden. Om in het uitgestrekte woud van muziektweets de grootste hits, tips en hypes van het moment te kunnen vinden biedt The Hype Machine nu de mogelijkheid om in één oogopslag de grootste muzikale Twittertrends te achterhalen. Een soort Twisten FM maar dan gerangschikt op populariteit. Handig. Via.

In de categorie Nutteloos Doch Geinig: Bovenstaand logo is powered by Twitlogo.

MTV

Ooit, heel lang geleden, was MTV een zender die zich bezig hield met het uitzenden van muziekvideo’s, niets meer en niets minder. Sinds enkele dagen doet het voormalige clipstation haar naam eindelijk weer eens eer aan middels mtvmusic.com. Inmiddels staan er zo’n 22.000 video’s op maar de doelstelling is om alle ooit vertoonde clips on-line te zetten. Inclusief informatie, comments, rating en de mogelijkheid tot embedding. Bovenstaand, aangestoken door Blog Party, een heerlijk stukje vintage Suede. Gewoon omdat het kan. En het was nog lang onrustig bij YouTube. Via.

Rockin' all over the world

Altijd al willen weten waar dit ambachtelijk opgemetselde muurtje staat en in welk deel van the Arizona Desert High Barnet deze gringo’s van hun paard golfkarretje zijn gesprongen? Ga dan even langs bij Word Magazine’s Google Maps Album Covers. Al een aantal maanden online maar dankzij MOMI pas vandaag in mijn vizier. Nutteloos? Ja. Maar tegelijkertijd ook supergaaf én uitermate geschikt voor een lange herfstavond.

Music Is My Radar

Zoals eerder geschreven heb ik tijdens mijn laatste Londen-trip nogal wat Blur-gerelateerd materiaal aangeschaft. De back catalogue is nu dan ook nagenoeg op het gewenste niveau en al lezend in een zeer onderhoudende biografie van Damon Albarn heb ik ook ‘s avonds thuis steeds vaker zin in een stukje muziek van deze mede-grondleggers van de Britpop, al dan niet vergezeld van een mooie, grappige, kunstige doch altijd passende clip. Voor degenen die ‘The Best Of Blur’ niet in huis hebben, heeft Parlophone onlangs alle 22 video’s van deze dvd plus bovenstaande bonusclip op YouTube gekwakt. Mijn persoonlijke favoriet is en blijft deze, de gehele collectie vind je hier. Enjoy!

10VOOR3VOOR12

Vandaag viert 3VOOR12 haar tiende verjaardag en dat moet gevierd. Temeer daar dit internet-initiatief van de VPRO duidelijk heeft gemaakt dat er zoveel meer is dan de muziekpolitie van 3FM ons wil doen geloven en dat er wel degelijk vraag is náár én publiek is vóór alternatieve, spannende, stevige en/of vernieuwende muziek. Anno 2008 verzorgt de redactie naast de immer actuele homepage ook een aantal radio- en televisiekanalen en zijn er maar liefst zestien lokale divisies opgestart die zo’n duizend vrijwilligers bezig houden. Vanavond vanaf 21.00 uur sharp gaan alle lokale divisies rechtstreeks de lucht in met live-muziek uit eigen streek. Een overzicht van de festiviteiten vind je hier, een reis terug in de tijd maak je met de Viewmaster en voor de gelegenheid kun je hierrr een gratis jubileum-cd downloaden. VPRO, 3VOOR12 en alle redders van de goede muziek in Nederland: proficiat, en ga zo door!

Stop 2000

"Het Nederlandse muzieklandschap is totaal vertop2000agogo’t. Een kleine gerontocratie heeft de macht en heeft vele genres in de ban gedaan." Gelukkig ben ik niet de enige muziekliefhebber die de afgelopen weken een antipathie tegen de Top 2000 heeft ontwikkeld. Die lijst an sich is, binnen het kader van de middle of the road zender Radio 2, nog daaraantoe en het bijbehorende TV programma tussen alle ouwbolligheid door soms best amusant (al word ik de laatste tijd steeds vaker overvallen door een ernstige vorm van Matthijsmoeheid), maar om nu de complete oudejaarsavond te kapen en na de gaapverwekkende arbeidsvitaminemarathon gewoon door te gaan met een waslijst aan plaatjes die de megalijst net níet haalden gaat toch wel heel erg ver. Overdaad schaadt. En dan de vanzelfsprekendheid waarmee muziekdominee Leo Blokhuis zijn sterk vergrijsde evangelie keer op keer mag prediken. Brrr. Ik ben blij dat we inmiddels weer gewoon in de eenentwintigste eeuw zijn aanbeland. Jij ook? Meld je dan aan bij deze Last FM groep. Want "het is tijd voor actie: de kalkaanslag van de Africas en Radar Loves moet uit de Nederlandse ether gedotterd worden!" Via.