Party!

Meimaand feestmaand! Zeker als we voor het gemak Koninginnedag nog even meenemen. Veel vrije dagen, veel events en de kriebels van de aankomende zomer en haar vele fijne festivals. En weinig tijd om de boel hier een beetje bij te houden. Een terugblik…

Oranje De Gekste (Effenaar, Eindhoven 30-4-2010)
Oranje De Gekste, zo heette het Koninginnedagspektakel dat Eindhoven 30 april jl. op haar activiteitenkalender had staan en dat, zoals de naam deed vermoeden, vele duizenden oranje uitgedoste feestgangers naar het centrum wist te lokken voor plat volksvermaak en hapklare muzikale brokken van het kaliber Sieneke, 2 Unlimited, Di-Rect… Maar gelukkig was er temidden van het carnavalsgehos een oase genaamd Effenaar. Met hekwerk afgesloten van de brallende buitenwereld en sfeervol gesitueerd rondom de vijver van genoemde poptempel. The Mad Trist verblijdde ons met haar gruizige stonerrock die zo voor een wat grotere meute in de middag minder tot zijn recht kwam dan in een intiem donker zaaltje maar desondanks aardig overeind bleef. Go Back To The Zoo (foto) zorgde met haar springerige Franz Ferdinand meets The Libertines pop voor een lekker feestje en werkte zorgvuldig toe naar de climax genaamd ‘Electric’ die voor de verwachte vrolijke taferelen zorgde. You Love Her Coz She’s Dead sorteerde hetzelfde effect met een knallende portie electro / new rave a la Crystal Castles. Kortom, Koninginnedag in Eindhoven was een groot feest en voor herhaling vatbaar.


Faithless (E-Werk, Keulen 1-5-2010)
Daar sta je dan, achteraan in een zwetende mensenmassa, op dat ene plekje dat met een beetje uitstrekken gelukkig nog net zicht biedt op Sister Bliss. Desondanks geen ideale uitgangspositie voor een avondje springen maar op de balkons is het qua drukte al niet minder. Kortom, Keulen en omstreken is uitgelopen voor een avondje Faithless en is voor de verandering eens ruim op tijd van huis vertrokken op zoek naar een dance party om de 1 mei viering (in Duitsland nog een officiële feestdag) hossend af te sluiten. Als de temperatuur in E-Werk is opgelopen tot bakoventemperatuur doven de zaallichten en betreedt de band het podium, maar in plaats van een dampende show vol floorfillers heeft Faithless besloten de setlist deels te vullen met rustiger en minder dansbaar werk. Aan de ene kant gewaagd maar anderzijds een miskleun van de eerste orde want voor slappe rockballads, gladde pop en inspiratieloze reggae zijn we niet naar Keulen gekomen en als een classic als ‘Mass Destruction’ dan ook nog in een nagenoeg ondansbaar jasje wordt gegoten, lijkt de avond al snel tot mislukken gedoemd, totdat het verwachte spektakel alsnog losbarst tijdens de bekende hitsingles waar iedereen voor naar E-Werk lijkt te zijn gekomen. De temperatuur blijkt dan nog verder te kunnen stijgen, dusdanig zelfs dat zelfs het iets minder hete trappenhuis als dansvloer dienst doet en er alsnog iets begint te bruisen. Maar het gevoel dat er veel meer in had gezeten blijft hoe dan ook hangen. Gemiste kans.

Bevrijdingsfestival (Markt, Roermond 5-5-2010)
Ooit vond het Limburgse Bevrijdingsfestival jaarlijks plaats in Maastricht. De gemeente waarin Sjeng alleen Aon De Geng wil op carnavaleske hoempa of de vioolmeuk van Andre Rieu verbande de popmuziek ver uit het stadscentrum met als gevolg dat slechts een handjevol bezoekers de vroege edities van het festival wist te vinden, ergens tussen een aftands voetbalstadion en een autoweg. Nee dan Roermond. Daar besloot men er sinds de toewijzing van het evenement een feest voor de hele stad van te maken met het oude centrum als indrukwekkend decor. Uiteindelijk, na een vliegende start, resulterend in de succeseditie van 2010 die niet minder dan 45.000 bezoekers op de been wist te brengen. Het programma was divers met voor elk wat wils. Dat wils bestond in mijn geval uit Peter Pan Speedrock en Stampede maar die laatste verloor de strijd tegen onze honger. Bovendien waren we na Peter Pan’s volvette garagemetal en de strapatsen van Dikke Dennis (foto) ook wel aan wat rust toe. Laat genoeg aanwezig om er zeker van te zijn dat  we niets van Guus Meeuwis zouden meekrijgen zagen we een aangenaam staartje Caro Emerald op een (wegens de grote drukte afgesloten markt) groot videoscherm. C-Mon & Kypski stuiterde van de hak naar de tak en stond te zeer in de ik-wil-die-handjes-zien-modus om de aanwezigen écht te kunnen raken omdat er tussen het gebeuk, gebliep, gegrap en gegrol door niet één echt pakkend nummer werd vertolkt. En van Miss Montreal vraag ik me steeds af of iemand ooit van haar zou hebben gehoord had ze destijds niet zo ontwapenend staan stotteren bij DWDD. Kortom: top-event, geweldige organisatie en een grote gezellige party waarbij het voor de meeste aanwezigen niet uitmaakte wie er op het podium stond. Zon, bier en lawaai, meer hoeft het niet te zijn op 5 mei.


Delphic (Gebäude 9, Keulen 6-5-2010)
"Delphic doet aan dance en indie maar wel erg braafjes." Aldus ondergetekende op 2 mei 2009, een dikke drie maanden later was het al "elk optreden een stukje beter, volgend jaar in de top 3?" en naar aanleiding van een knalhard optreden in Gebäude 9 kan ik eigenlijk volstaan met de mededeling dat alle verwachtingen inmiddels overtuigend zijn ingelost. Oké, de heren Delphic ogen dan nog wel als een stelletje computernerds, verder lijken ze qua presentatie in weinig meer op het schuchtere stelletje van een jaar geleden. Er is spelvreugde, er is bezieling, er is vuur. Zanger/gitarist/bliepjesmaster James Cook communiceert weliswaar nog steeds nauwelijks met het publiek maar gaat tegenwoordig lekker ongegeneerd uit zijn plaat. En dat is ook logisch want op de licht ontvlambare klanken van het beste dat debuutalbum ‘Acolyte’ te bieden heeft is het ook onmogelijk stilstaan. Delphic komt uit Manchester en dan is de link met New Order snel gelegd maar het is juist de toevoeging van een forse dosis onversneden techno gekoppeld aan een volume dat je normaal enkel met metal associeert dat het zaakje zo explosief maakt. Soms denk ik aan Friendly Fires, af en toe aan Klaxons of Holy Fuck maar Delphic is toch vooral Delphic. Zweverige melodieën, vette beats, aanstekelijke soundscapes, een gierende gitaar en niet te beroerd om zo af en toe volledig en vol overgave in de dance modus te schieten. Als ze je dan eenmaal bij strot grijpen is er geen ontsnappen meer aan. IJzersterk!

Inpoet 3 (De Nieuwe Nor, Heerlen 8-5-2010)
Hoe een feestweek beter af te sluiten dan op de klanken van DJ Kitty en haar onuitputtelijke bron van ’80’s en ’90’s New Wave memorabilia? Visueel ondersteund door de sfeervolle filmpjes, foto’s en mash-ups van co-DJ Maurice mochten wij oudere jongeren van de Mijnstreek Oost weer even in stemmig zwart zweven, schoenstaren en swingen op de nostalgische en soms obscure wave-, EBM-, industrial-, punk- en gothickla
nken van weleer, met tussendoor ook voor de *kuch* jeugd iets herkenbaars als The Prodigy en Moby. De opkomst viel deze keer ietwat tegen maar de karakteristieke sfeer in de zaal was er niet minder om. Op naar Inpoet 4!

Ziezo en nu even rust om bij te komen van alle festiviteiten, alcohol en decibellen. Ja, ook ondergetekende wordt een jaartje ouder en er staat nog genoeg leuks op stapel. Te beginnen met Paul Weller, aanstaande zaterdag in Eindhoven. Voorpret hier. En nu plat op de bank wachten op Studio Sport. Cheers!

Back in black

Wegens succes geprolongeerd. Again! Ja, ik weet het, ik schreef hieronder nog dat ik normaal geen reclame maak maar voor de tofste stapavond van de Mijnstreek Oost kan ik niet anders dan buigen. Bovendien is er toch plaats genoeg hier…

Ouwe taaie hippie hippie jee!

Het was een wazige medestudent die me een jaar of twintig geleden vroeg of ik Gong kende. Dat was dus niet het geval, terwijl het echt iets voor mij zou moeten zijn want: spacerock, freaky, jazzy en muzikaal hoogstaand… "En ze zingen over vliegende theepotten en zo." Probeer dan maar eens niet richting platenzaak te rennen.

Maar mijn studiegenoot had gelijk. Sinds die tijd staat Gong’s ‘Flying Teapot’ namelijk hoog op mijn favorietenlijst en inmiddels weet ik dat in bovenstaand rijtje kwalificaties tussen freaky en jazzy ook horny en groovy had moeten staan. Maar wie had er anders verwacht van een stelletje, in een anarchistische commune levende, hippies onder aanvoering van Soft Machine oprichter Daevid Allen.

Gong kende door de jaren heen  zoveel bezettingswijzigingen en parallelle incarnaties (Para Gong, Pierre Moerlen’s Gong, Planet Gong, Mother Gong, New York Gong, Gong Maison, om er maar eens een paar te noemen) dat zelfs de grootste fan onderweg het spoor moet zijn kwijtgeraakt. Edoch, de band bestaat nog steeds, heeft een vers album uit, stond onlangs op Glastonbury en Dour, doet dit najaar een tour door Europa en staat in dat kader op 13 november a.s. in De Melkweg. En ik ga ze daar na twintig jaar vliegende theepotten eindelijk in het echt zien. Inclusief de inmiddels 71 jarige Allen, de 66 jarige Gilli Smyth en, speciaal voor de gelegenheid, oudgedienden als Steve Hillage, Miquette Giraudy en Mike Howlett. En uiteraard een zaal vol grijze Pot Head Pixies.

U raad het al, ik heb er zin an!

Pukkelpop ABC (24): Zombie Nation

 

Wie een brug slaat tussen ravers en rockers is onze vriend en dus staat Zombie Nation op de Head Music to see lijst. Electronica, rock, surf en chemical beats uit München en volgens menigeen "één van the hottest electronic live acts around." Én de afsluiter van dit Pukkelpop alfabet. Met de vermelding dat Head Music er dus een paar dagen tussenuit knijpt en zich naast genoemde acts ook evenzeer verheugt op The Airborne Toxic Event, Birdy Nam Nam, Bombay Bicycle Club, Crystal Antlers, Deerhunter, Enter Shikari, Faith No More, Gang Gang Dance, The Glimmers present Disko Drunkards, Jack Penate, The Jesus Lizard, Klaxons, Life of Agony, The Maccabees, Metric, My Bloody Valentine, The Twang, Tortoise, The Virgins en al dat moois waar wij nog per ongeluk tegenaan lopen of dat ik hier vergeten ben. Kortom, het worden weer vermoeiende doch prachtige dagen in Belgisch Limburg. Volledige programma hierrr. Alle Pukkelpoppers en Lowlanders veel plezier gewenst. Tot volgende week.
Zombie Nation,  donderdag 20 augustus – Dance Hall

Pukkelpop ABC (23): Yuksek

Nooit van gehoord maar omschrijvingen van het kaliber "complexe, ultra-dansbare break-electro voor fans van Justice en Daft Punk" lieten me niet koud. En al helemaal niet als daar de toevoeging "vintage keyboards, analoge versterkers en live percussie" op volgt. En dan ga je dus Googelen op Yuksek, a.k.a. Pierre-Alexandre Busson, beland je op zijn MySpace en omcirkel je na drie tracks zijn stek in de Dance Hall.
Oh ja, de X van Xander De Rycke heb ik overgeslagen, alleen al omdat ik vind dat comedy en theater niet thuishoren op een popfestival.
Yuksek, donderdag 20 augustus – Dance Hall

Pukkelpop ABC (22): The Whitest Boy Alive

Van oorsprong Noors, gestationeerd in Berlijn en sinds de oprichting in 2003 geëvolueerd van electronische dance naar analoge dansbare indie. Dit viertal draait dus alweer een tijdje mee zonder dat ik haar ooit aan het werk zag, terwijl dat goed had gekund op bijvoorbeeld Pukkelpop 2007. Volgens de kenners groeien de live shows van The Whitest Boy Alive steevast uit tot uitzinnige feestjes dus heb ik blijkbaar iets gemist. Hoog tijd voor de herkansing.
The Whitest Boy Alive, zaterdag 22 augustus – Marquee

Pukkelpop ABC (21): Vampire Weekend

Wegens geen passende U en het dringen der tijd meteen door naar de V van Vampire Weekend. Vorig jaar erg hot en verwacht op Pukkelpop maar het is dus een jaartje later geworden. Onlangs in Londen als support van Blur trokken ze als enige van alle opwarmers mijn aandacht dus zie ik uit naar hun optreden in Hasselt. Muzikaal niet meer zo verrassend omdat we inmiddels gewend zijn aan hun Afro-indiepop en de aanstekelijke singles ‘Mansard Roof’, ‘A-Punk’ en ‘Oxford Comma’ nog steeds stevig in het hoofd zitten maar daardoor op een zonovergoten festival niet minder smakelijk.
Vampire Weekend, vrijdag 21 augustus – Marquee