Brookpop – Sportpark Schurenberg, Hoensbroek (25-4-2011)

BP01
Hoe kun je het festivalseizoen beter beginnen dan op loopafstand, onder een stralende voorjaarszon en met een programmering om van te watertanden? Kortom, de jaargang 2011 gaat van start met Brookpop. En hoe!

Wake Up The Band trapt af. Jeugdig enthousiasme uit de eigen regio. Het heeft niet al te veel om het lijf maar haar Green Day-achtige meezingpunkpop is in ieder geval vrolijk, stuitert op en neer en zorgt meteen al voor blije gezichten in de Amicitiatent terwijl buiten een grote picnickweide ontstaat. Het belooft dan al een mooie dag te worden. Madi laat meteen daarna de zon ook schijnen in de grote tent die de mainstage herbergt. De kersverse Nu Of Nooit-winnares trakteert namelijk op luchtige zomerse pop. Prima vertolkt, heel behoorlijke songs maar een tikkeltje gewoontjes. Niet opzienbarend dus maar fijn genoeg om Brookpop mede op gang te trekken. Voor degenen die vervolgens nog niet ontwaakt zijn mag Boogie Van aansluitend de gitaren laten scheuren. De hardrockveteranen uit de Mijnstreek Oost doen met hun volvette, stomende old skool stoner-, blues- en en boogierock ook de rockers uit hun voorjaarsslaap ontwaken en zorgen voor het eerste hoogtepunt van de dag. Rock and roll!

Meer gitaren meteen daarna op het hoofdpodium bij My Propane. Stevige alternatieve rock uit Londen. Met een groove en de nodige funk. Een beetje Nine Inch Nails, een tikkeltje Faith No More en een likje Jane's Addiction. Strak, slepend, zelfverzekerd en vol passie. En dat allemaal in een nagenoeg lege tent. Onbekend maakt blijkbaar onbemind. De heren kunnen misschien enige troost vinden in het gegeven dat ook Broken Glass Heroes een verloren strijd levert tegen de verlokkingen van de zon, de drank en de etenstijd. Geplaagd door technische problemen komt de zonnige Beatles/Beach Boys-pop van deze Belgische superband niet echt uit de verf waardoor de aandacht snel verslapt. Maar net als ik bedenk dat deze band beter tot zijn recht was gekomen in de naastgelegen huiskamertent wordt er een volvet breed uitwaaierend hypnotiserend slotakkoord ingezet met een heerlijke lading loeiende spaced out gitaargeweld. Scoren in de verlenging is ook winnen.

Lambshade doet het, net als enkele dagen eerder in Poppodium Nieuwe Nor (en blijkbaar voor het laatst), akoestisch en doet dat heel behoorlijk. De zang rammelt een beetje en komt wel erg krampachtig Eddie Vedderiaans over maar feel, songs en enthousiasme zorgen voor voldoende compensatie om een bescheiden feestje op gang te brengen. Bij Lola Kite kunnen dan eindelijk de voetjes écht van de grond. Semi-electropop met swingend bas- en effectief gitaarwerk, spannende (soms Floydiaanse) klanken en lome beats. Én een aantal héél sterke liedjes. Ideaal voor een relaxt en zomers festival als dit en aldus een nieuw hoogtepunt op een festivaleditie die nu al geslaagd kan worden genoemd.

En dan moeten de headliners dus nog aantreden. Maar eerst is er Pavarana, de kersverse winnaar van de Kunstbende. Na drie tellen in de Amicitiatent zie en hoor ik het al: DeWolff jr. Kan dat? Ja dat kan. Op alle fronten een maatje kleiner, maar deze kids zijn dan ook nóg jonger dan haar voorbeelden én stadsgenoten. Het inderhaast uitgeprinte naamblaadje achter de band is in ieder geval aandoenlijk. Maar daar zit Hoensbroek op het late tijdstip niet echt op te wachten, want als de duisternis is ingevallen eist het publiek vuurwerk. En daarvoor zijn The Van Jets uitgenodigd. En die laten er, zoals verwacht, geen gras over groeien. Wegens de beperkte speeltijd zijn alle zwakkere songs van de reguliere playlist verdwenen waardoor Oostende's finest van begin tot eind gas kan geven en louter hoogtepunten voorschotelt. De springerige rock en in Bowie gedrenkte seventies glam knalt strak en vurig uit de PA en blaast de grote festivaltent bijkans van de wei.

De taak om na The Van Jets Brookpop van een passend slotakkoord te voorzien lijkt dan een ondankbare en volgens menigeen onmogelijk. Toch is na twee nummers al duidelijk dat Mintzkov er met het eremetaal vandoor gaat. Van meet af aan is het feest voor het hoofdpodium en de stemming stijgt per nummer. De songs kloppen, de sound is perfect en de samenzang bijzonder mooi. Naast een mix van oude en nieuwere tracks is er een stampende versie van Kelis' 'Acapella' een knallend eerbetoon aan het onvolprezen TC Matic. Terwijl diens 'Putain Putain' frontstage voor onstuimige taferelen zorgt krijgt Brookpop de finale die het verdient. Mintzkov heerst in Hoensbroek en het publiek kan er geen genoeg van krijgen. Wereldband!

Als de rook is opgetrokken en het sportpark leegloopt rest niets dan respect. Voor de bands, die stuk voor stuk hun beste beentje voor hebben gezet. Voor het publiek, dat in grotere getale dan vorig jaar aanwezig was en voor een puike, ontspannen en respectvolle sfeer zorgde. Voor de weergoden die alweer gunstig gestemd waren. En voor de organisatie die ten tweede male een in alle opzichten uitstekend festival met een wederom gedurfde programmering uit de grond heeft gestampt. Een festival dat wat mij betreft heeft bewezen een blijvertje te zijn en nu al een eigen smoel heeft, waarvoor een diepe buiging. Op naar 2012! 

5 thoughts on “Brookpop – Sportpark Schurenberg, Hoensbroek (25-4-2011)

  1. ware woorden, ik was ook erg onder de indruk van Mintzkov. Goed gekozen bands, puike organisatie, goed bier (helaas soms verpest door slecht getap, een ambacht dat zoals zo vaak wordt onderschat), fijne locatie, topweer. Volgend jaar dus graag weer!
    Maar wat de ‘grotere getale’ betreft..da’s ook maar relatief hè, want het was wel heul erg leeg. Lekker voor de aanwezigen, minder voor de organisatie, die zullen met een hele vette min gaan afsluiten vrees ik.. Zoeken naar de oorzaak lijkt me erg lastig, waar zou het ‘m in zitten? Of is een (betaald) alternatief muziekfestival misschien gewoonweg niet levensvatbaar in Gebrook?

  2. En zo is ‘t! Kon me helemaal vinden in je verslaglegging. Het was in alle opzichten een top festival en dat terwijl het nog in de kinderschoenen staat!
    Super dat er voor beginnende bands ook een podium is tussen de andere grote, maar toch nog onbekende namen. Dat geeft het festival echt karakter!
    De tenten zorgden voor een intieme sfeer, de “persbus” was humor, een ligweide met gezonde én vette hap ernaast. Voor mij een minpuntje… ik miste de merchandise…
    Ik help je hopen dat er ook volgend jaar weer een BrookPOP 2012 zal zijn!

  3. @Mart: Halverwege het festival hoorde ik dat het minimale aantal bezoekers bereikt was om in ieder geval quitte te spelen.

    @Helen: Woord!

  4. Hey Marco!

    Lees net je review en ben echt positief verrast door de objectiviteit van het geheel. Hier hebben niet alleen de mensen, maar ook de bands zelf wat aan!
    Bedankt in elk geval voor onze review. Het was ons tweede optreden ooit (en onze eerste mini-review ooit 😉
    Misschien tot snel weer!

    Grtz,
    Sander Bosch
    (zanger/gitarist Wake Up!)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s