Roger Waters / The Wall – Gelredome, Arnhem (9-4-2011)

5606132311_7a34cb5e9a
Ik herinner me de foto's in de Hitkrant nog, dik dertig jaar geleden. Plaatjes die ik later nog vaak zou tegenkomen en waar ik als jochie al vol verwondering naar staarde. Foto's van een enorme muur, opgetrokken tussen band en publiek. Van een rockshow die zijn tijd zover vooruit was en net zo verliesgevend, dat ie slechts in vier steden werd opgevoerd. Voor mijn tijd en ver weg (dacht ik toen nog). De soundtrack had ik wel. Eerst op tape, later op vinyl en cd. Een indrukwekkende plaat met een bijzonder verhaal en ingenieus in elkaar verweven thema's. Mijn favoriete Floyd-album was het echter nooit, want op andere platen stonden nog betere songs en nog mooiere melodieën, maar desondanks was en bleef 'The Wall' een instituut en haar vormgeving intrigerend.

Op een warme lentedag in april 2011 was het dan eindelijk zover: Roger Waters (bassist, zanger en geestelijk vader van het hele concept) voerde The Wall op in Arnhem en ik was er bij. Zonder Pink Floyd (maar wel met Snowy White die in 1980 ook al meedeed), drie avonden op rij, de volledige show uit 1980 plus vele extra's. En het was precies zoals verwacht. Nee, het was zelfs beter. Muzikaal akelig perfect. Foutloos. Met de juiste power, de juiste feel én (op de plaats waar wij stonden) een perfect geluid.

Qua show zorgde een ingenieus high-tech projectiesysteem, naast de oorspronkelijke ingrediënten (mother, teacher, wife, flying pig, Stuka, vuurwerk, de animaties van Gerald Scarfe) voor een overrompelende extra dimensie. Het oorspronkelijke persoonlijke concept bleek deels ingeruild voor een meer algemene en politieke variant. Begrijpelijk, omdat een spektakel als dit, dat wereldwijd volle voetbalstadions moet trekken, een actuele aansprekende boodschap nodig heeft en Roger Waters tegenwoordig niet meer de afgestompte gedeprimeerde cynicus is van dertig jaar geleden. "I tore my own little wall down years ago." meldde hij in het Gelredome. Het is hem gegund. Al oogde het behoorlijk lachwekkend toen ie juist tijdens het sleutelnummer 'Comfortably Numb' in de spotlight de pias uithing terwijl het nummer een tegenovergesteld geluid liet horen en hij bovendien de show stal van de boven op de muur excellerende Robbie Wyckoff en Dave Kilminster, die getweeën respectievelijk de oorspronkelijke zanger en gitarist David Gilmour zowaar even deden vergeten. Op zich al een prestatie van de buitencategorie.

Anyway, deze enkele uitglijder van de blije Waters was wat mij betreft de enige smet op een verder perfecte rockshow. Een mega-event dat behalve verpletterde en vermaakte, ondersteund door krachtige beeldtaal poogde de 30.000 bezoekers iets mee te geven en aan het denken te zetten. The Wall 2011 is namelijk naast het verhaal van de geïsoleerde geflipte rockster vooral ook een eerbetoon aan vrede en tolerantie alsmede een schop onder de kont van de gevestigde orde. Het zijn niet langer alleen moeder, schoolmeester, echtgenote en muziekindustrie die als "brick in the wall" fungeren maar ook religie, politiek en grootkapitaal trekken een muur op als decor voor een als Nazi uitgedoste Waters, die zijn publiek net als in 1980 een spiegel voorhoudt. "Are there any weak people here tonight? You better run like hell!"

Maar gelukkig ging ook nu de muur uiteindelijk onder groots en oorverdovend gebulder weer omver, hoorden we aan de andere kant lieflijke muziek en zagen we blije mensen. "Some hand in hand and some gathered together in bands. The bleeding hearts and artists make their stand." Dat laatste heeft Waters zeker gedaan. Middels de misschien wel meest spectaculaire rockshow ooit. Wat mij betreft in ieder geval één van de meest indrukwekkende sinds ik in 1982 mijn vuurdoop beleefde.

En nu maar hopen dat Henk en Ingrid ook op de tribune zaten, want de uiteindelijke conclusie is nog altijd dezelfde als dertig jaar geleden: "Fear builds walls!" Die van Waters ligt omver, nu al die anderen nog.

Want more, lees OOR. En Peter's weblog. Foto's hier, bewegende beelden op YouTube.

3 thoughts on “Roger Waters / The Wall – Gelredome, Arnhem (9-4-2011)

  1. Een zoals vanouds mooi, verhelderend en in onberispelijk Nederlands geschreven concertverslag. Een extra pluim voor de meegeleverde footage.
    Afgelopen zondag was ik in Arnhem en zag de posters van Roger Waters hangen. Hij trekt kennelijk meer publiek in de hi-tech Gelredome dan de lokale voetbalvereniging.
    Enkele jaren geleden woonde ik zijn concert in Landgraaf bij. Mooi geluid, het was qudrofonisch van aard waarbij je het idee kreeg dat de helicopter echt door het publiek heen raasde. Met de mooie visualisaties middels de big screens was het een indrukwekkende show. Niettemin is het niet mijn muziek en grotendeels stond ik dan ook verveeld aanwezig te zijn. Gelukkig was mijn verblijf aldaar volledig gesubsideerd door de Pinkpopbaas.
    Voor een maatschappijkritisch stukje muziek ga ik niet meteen op de loop maar ik koester toch enige antipathie tegen muzikanten die de wereld willen verbeteren en zeker wanneer het salonsocialisten betreft. Of je nou Bono heet, Heideroosjes of Waters. Muziek is entertainment en dient niet om politieke statements te maken. Daar zijn andere beroepen beter geschikt voor.
    Nee, Waters is niet, net zoals Pink Flloyd dat niet was, mijn muziekje. Bij vlagen te suf en te vermoeiend vanwege ingewikkelde melodie-structuren. Doe mij maar ongecompliceerde rock, pop of vooruit een cross-over muziekje. RATM of Sensor hebben ook een boodschap. Dat moet dan maar. In tegenstelling tot Waters is hun muziek wel te genieten.
    En Henk en Ingrid? Die zaten zich op het schlagerfestival in Hasselt aan Fransje Bauer te vergapen 🙂

  2. Bedankt voor de link naar mijn blog. Mooi verslag. Voor mij was dit ook eén van de meest indrukwekkende concerten die ik tot nu toe heb meegemaakt. En inderdaad, hopelijk zaten Henk in Ingrid op de tribune. Al denk ik idd net als Koempel dat dit te hoog gegrepen is voor ze 😉

  3. Ik ben zelf de 8e in het Gelredome geweest en vond het ook een van de meest indrukwekkendste shows die ik ooit heb gezien. Zowel muzikaal als visueel was ik de kleinste detail overal aan gedacht

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s