Triggerfinger – Parkstad Limburg Theater, Heerlen (26-3-2011)

Ze ogen typisch Vlaams. Als een stelletje stripfiguren. De in knalblauw kostuum gestoken party-animal Mario Goossens achter zijn – tegen de podiumrand geplaatste – drumkit, de kolossale kale bassist Paul Van Bruystegem achter zijn foute zonnebril en de eigenzinnige master of ceremonies Ruben Block achter zijn grijze befteugels. Triggerfinger had ogenschijnlijk ontsproten kunnen zijn aan het brein van tekenaar Marc Sleen.

Muzikaal slalomt het trio als vanouds langs Motörhead, QOTSA, Stone Temple Pilots en Jon Spencer en met het puike album 'All This Dancin' Around' vers in de shops klinkt het ook compositorisch allemaal een stuk beter. Triggerfinger is dan ook terecht op zegetocht door Europa en sluit in Heerlen het Nederlandse deel van haar tour af in een met 1.300 bezoekers tot de nok gevulde Limburgzaal. Van meet af aan wordt het gaspedaal ingetrapt maar eentonig of zwaar over de top is het nergens. Block en co durven zich zowaar kwetsbaar op te stellen door af en toe de stilte en subtiliteit op te zoeken. En dat is zowaar geen makkie, ten overstaan van het asociale praatzieke Nederlandse publiek, dat ook in Heerlen weer de meest breekbare momenten weet te verstoren.

De band heeft inmiddels goed door wat het volk verwacht en speelt daar professioneel op in, zonder daarbij plichtmatig over te komen. Het spelplezier spat van het podium, het zweet druppelt in liters op de bühnevloer. Triggerfinger bewijst in Heerlen het clubcircuit definitief te zijn ontgroeid en weet qua presentatie ook in een middelgrote zaal als deze, de achterste rijen moeiteloos bij de les te houden. De rock klinkt vet en hard en de bijbehorende poses getuigen van een gezond vleugje zelfspot. Block en co weten blijkbaar precies waar ze staan en genieten met volle teugen. Net als het aanwezige publiek, dat het feest goed geluimd over zich heen laat komen.

Rock and roll never dies. Zeker niet zolang er bands als Triggerfinger bestaan. Thumbs up!

4 thoughts on “Triggerfinger – Parkstad Limburg Theater, Heerlen (26-3-2011)

  1. Was inderdaad een goed concert. Maar wat is het probleem dat bij snoeiharde rock gepraat wordt, Marco? Ga je wel eens naar iets anders dan Triggerfinger?

  2. Treffende vergelijking die je treft met stripfiguren 🙂 Het was een prima samenspel met het publiek door zang en gebaren van de frontman. Zang was scherp, zuiver en pakkend. Lekker veel muzikale herrie die de drie bandleden wisten te produceren. Ook de zaal was echt wel top!

    However….mijns inziens was de door de band uitgevoerde”subtiele pauze met poze”aan het einde veel te lang! Mijn sfeer ging er totaal in verloren:-(

    @ Nico: Natuurlijk is het bijwonen van een concertje ook een ontmoeten van bekenden. Even groeten is zeker geen probleem. Maar een luidkeelse “meet en greet”door omstanders gaat er over. Dan kan men zich toch even terug trekken om bij te praten, zodat anderen kunnen horen waar ze voor gekomen zijn!

  3. Ik had het gevoel dat er de laatste pauze juist gewacht werd tot iedereen zijn mond eens kon houden om daarna snoei hard het einde in te knallen.
    Ook ik word schijt ziek van die mensen die het respect niet kunnen opbrengen hun volume onder die van de muziek te houden.
    Dat Mario alsnog de pauze verbrak voordat het daadwerkelijk stil was kwam op mij dan ook over alsof de band de hoop opgaf nog respect van Heerlen te mogen krijgen: dood zonde, want een band die zo’n show neerzet verdient een heel ander slot!!

    Triggerfinger, excuses voor enkele van mijn stadgenoten en bedankt voor de te gekke show!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s