DeWolff – Nieuwe Nor, Heerlen (4-2-2011)

Tijdens het optreden van DeWolff schieten de slotwoorden van vorige week door mijn hoofd "het wordt weer eens tijd voor wat jongs. DeWolff bijvoorbeeld." DeWolff mag dan inderdaad jong zijn (de jongste van de roedel is 16), de gemiddelde leeftijd in de zaal is minstens zo hoog als de week daarvoor.

Vreemd is dat natuurlijk niet want de muzikale vijver waarin het Geleense drietal vist werd ergen tussen 1969 en 1972 gegraven. Daarbij klinkt DeWolff ook nog eens dermate authentiek antiek dat je je met de ogen dicht niet kunt voorstellen met een stel jeugdige snotapen van doen te hebben. DeWolff klínkt namelijk niet als een psychedelische sixties/seventiesband, ze ís er daadwerkelijk één. Niet de blazende hammond of jankende gitaar maar de pure bezieling vormt het hoofdbestanddeel van haar onweerstaanbare recept. En ja, het klinkt af en toe behoorlijk als de oude Deep Purple. En ja, The Doors, Led Zeppelin en Cream staan thuis in de slaapkamer ongetwijfeld vooraan in de platenkast. De originaliteitsprijs zal DeWolff dan ook nooit in de wacht slepen maar het zou anderzijds veel te kort door de bocht zijn om DeWolff als een soort retro/tributeband neer te zetten. Daarvoor is de intensiteit te groot en de kwaliteit te hoog.

Toch moet het trio ervoor waken om niet te snel in de Arrow Classic Rock-hoek terecht te komen. De scheidslijn tussen retrorock en golden-oldie-novelty is immers vaak een dunne. En het valt bovendien niet te ontkennen dat een aanzienlijk deel van het publiek in de Nieuwe Nor vooral geniet van haar trip terug in de tijd in plaats van die drie blagen die op het podium voor een uitverkocht huis de kloten van hun lijf staan te spelen. Wat meer eigen smoel lijkt in de toekomst dan ook gewenst. Misschien dat frontman Pablo de zaal dan tijdens een volgende tour dan niet meer als "dames en heren" en in de u-vorm hoeft aan te spreken.

Maar what the fuck?! We leven right here right now en op dit moment is DeWolff niet minder dan een bezeten, bevlogen, dampende, stampende, pompende, jengelende, beukende en hete rockband op stoom. Heren en dames festivalprogrammeurs, u bent gek als u DeWolff niet snel aan uw line-up toevoegt.

Want more? Blog Party was er ook net als fotograaf Luc Lodder.