Koppelpop (Raadhuisplein, Susteren 4-9-2010)


Zo zit je jarenlang tevergeefs te wachten op een concert van Pure Reason Revolution, zo staat diezelfde band een dik jaar na hun doortocht in (notabene) Kerkrade ineens alweer op de planken in (übernotabene) Susteren. Pal naast ‪'t Knôn oppe Mèrt‬, in het kader van Koppelpop en voorafgegaan door Kontrust, een Oostenrijkse Limp Bizkit-kloon die heel wat carnavalisten richting het festival lokte. Niet echt een ideale setting voor een moderne progrockband die al sedert 2003 haar best doet de missing link te vinden tussen oude symfo, zweverige Britpop (hallo The Verve), rauwe grunge en stampende electro. Maar Pure Reason Revolution sloeg zich er aan de hand van de charmante frontvrouwe Chloë Alper (foto) manmoedig doorheen, het zichzelf daarbij niet gemakkelijk makend door met haar drie grootste prijsnummers ('The Bright Ambassadors Of Morning', 'The Intention Craft' en 'Deus Ex Machina') te beginnen en daarna ook nog wat nieuw onuitgebracht materiaal te spelen. Omdat de boer niet vreet wat ie niet lust was er in de achterste gelederen vooral aandacht voor de bierpomp maar degenen die de moeite namen de voorste helft van het raadhuisplein op te zoeken liepen grote kans gegrepen te worden door de eigenzinnige composities en puike uitvoeringen daarvan. Met als ultieme beloning de fonkelnieuwe afsluiter 'Fight Fire With Fire'. Loeihard, opzwepend en vet swingend. De kloof tussen de Floydiaanse doorbraaksingle 'Ambassadors' en deze meedogenloze stamper van het binnenkort te verschijnen 'Hammer And Anvil' lijkt onmetelijk diep en breed maar Pure Reason Revolution wist hem in Susteren binnen het uur te overbruggen. Hulde!

Aan het Belgische Customs vervolgens de eer om het dorpsfeest passend af te sluiten. De succesformatie startte erg stroef, zanger/gitarist Kristof Marie Albert Uittebroek (een artiestennaam is soms geen overbodige luxe) was niet al te toonvast en de vonk wilde maar niet over de monitorspeakers heen springen. Totdat de heerlijke single 'Justine' halverwege de set voor het eerst enige roering teweegbracht, de band er meer schik in kreeg en een puike versie van Joy Division's 'Transmission' het startschot bleek voor een zinderende finale, waarin het sublieme 'Rex' en het bijna net zo onweerstaanbare 'The Matador' voor het inmiddels vertrouwde vuurwerk zorgden.

Wij keerden tevreden huiswaarts na twee toffe concerten en de ervaring van alweer een prima georganiseerd festival rijker. In Susteren keerde de rust weder. Behalve in het oude dorpscentrum waar vanuit een klein café de vertrouwde schlagerklanken weer over de klinkers uitwaaierden alsof het "prueba de bomba prueba de bala" nooit door de straten schalde.