Trisomie 21 (Nieuwe Nor, Heerlen 9-4-2010)

Gisteravond gaf het Franse coldwave duo Trisomie 21 in Brussel haar afscheidsconcert maar een dag daarvoor mocht het in Heerlen nog even laten horen waarom het in de eighties tot de smaakmakers in het genre behoorde. Muzikaal weliswaar wat gedateerd maar nog steeds van hoog niveau. Soms zweverig en sfeervol, dan weer stevig en beukend of ongecompliceerd swingend.

Jammer alleen dat de bandleden zelf geen moment de indruk wekten met plezier of passie op de planken te staan. De koek leek duidelijk op en de (live tot trio gepimpte) band stond erbij alsof ze hunkerde naar het afscheid en de stekker er het liefst ter plekke uit wilde trekken. En dat was jammer, want met uitzondering van het matige geluid, dat ervoor zorgde dat de beats nooit de impact hadden die ze verdienden, viel er muzikaal weinig te zeuren. Er kon naar hartelust gezweefd, ge-shoegazed en gedanst worden en tijdens de genreklassieker ‘The Last Song’ ontstond er zowaar een bescheiden feestje in de zeer goed gevulde zaal.

Redenen genoeg dus om nog wel even door te gaan, maar als het met zoveel schijnbare tegenzin gepaard gaat is het inderdaad beter om de eer aan jezelf te houden voordat het helemaal doodbloedt. Desondanks ben ik blij de band op de valreep nog aan het werk te hebben gezien nu er nog een zweem van de grootsheid van weleer in de lucht hing.

Enkele jaren geleden kwam Trisomie na een break van zeven jaar weer ijzersterk terug, dus wie weet komt er ooit weer een nieuwe Fête Triste. Maar misschien is het ook wel goed zo. Met een indrukwekkende back-catalogue en een cult-status de popgeschiedenisboeken in, wie zou het niet willen?

Fraaie foto’s van Trisomie 21 (en de hier eerder besproken gigs van The Mad Trist en Senser) in de Nieuwe Nor vind je bij Luc Lodder. Check ’em out!

2 thoughts on “Trisomie 21 (Nieuwe Nor, Heerlen 9-4-2010)

  1. Mooi geschreven!!!

    Ze blijven nog muziek maken; alleen geen liveoptredens meer… vertelde me de zanger! Ben benieuwd…

    Inderdaad, te gek ze op de valreep nog eens live gezien te hebben.

    De soundcheck klonk in ieder geval wel veelbelovend…; dat vond ik heel bijzonder. Geen mensen in de zaal en dan hoor je opeens die muziek… COOL!

    Kitty

  2. Spot on, Marco!
    Geen slecht concert, maar er had meer in gezeten.

    Ik kreeg trouwens de indruk dat het orgelpartijtje van La Fête Triste geplaybackt werd; geen idee waarom, want dat is nou niet bepaald het moeilijkste riedeltje om te spelen.
    En ‘See the devil in me’ had uiteraard niet mogen ontbreken.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s