God save the Queen

De vrees van deze voormalige Queen-fan wordt werkelijkheid nu de drummer en gitarist van de Freddie Mercury band na hun Queen-light tour ook met een compleet nieuw album op de proppen zullen komen. Daar is in principe natuurlijk helemaal niets mis mee, ware het niet dat ze daar uit marketingtechnische overwegingen de merknaam Queen op gaan plakken. En dat terwijl de échte Queen aan het einde van de rit haar gezicht ternauwernood wist te redden door na een reeks zwakke tot ronduit slechte platen haar definitieve discografie af te sluiten met twee albums die eindelijk weer in de buurt kwamen van het niveau dat de band in de periode ’73-’77 wist te bereiken. What’s next? Paul McCartney en Ringo Starr die The Beatles weer uit het graf tillen? Met dit tenenkrommende voorproefje nog vers in het geheugen schakel ik alvast in de negeerstand en koester Queen zoals ik haar lang geleden heb leren kennen en graag in herinnering wil houden.

7 thoughts on “God save the Queen

  1. Jammer. Freddie Mercury wás Queen. Dat ze dan gewoon onder een andere naam een leuk muzikaal project beginnen. Volgens mij hebben ze écht wel naam genoeg om muziekliefhebbers te laten beseffen wie ze vroeger waren.

  2. Ik ben het met je eens, Marco. Queen met Freddie Mercury was met name in de jaren 70 geniaal. Ookal is de samenwerking met Paul Rodgers niet slecht, het is geen Queen meer. Ze hadden het eigenlijk er gewoon bij moeten laten nadat Freddie was overleden. Het is een beetje The Doors zonder Jim Morrison.

  3. Ik geloof dat we dit al eens eerder hier hebben besproken. Tuurlijk was Freddie Mercury het boegbeeld van Queen, maar ook het aparte gitaargeluid van Brian May was kenmerkend voor Queen, Roger Taylor’s drumroll op “We will rock you”, maar ook tal van andere nummers was iets typisch Queen.

    Ik wil dus zeker niet zeggen dat Freddie Mercury Queen was, ik vond het een samensmelting van geniale geesten, die perfect werkte, ook al omdat ze alle 4, zelfs het minst opvallende lid, bassist John Deacon, ook deelnamen aan het schrijfproces van de songs.

    Paul Rodgers is een goede rockzanger en ik heb ook begrip voor Brian en Roger, die toch graag hun vak willen blijven uitoefenen, maar ik moet ook toegeven dat ik het onwaarschijnlijk vind dat die ‘kind of magic’ die het originele viertal had, terug te halen valt. Bovendien staat het stemgeluid van Paul toch wel erg ver van dat van Freddie af, misschien is dat ook wel opzettelijk zo. Overigens vond ik het wel van respect betuigen, dat men de tour adverteerde als Queen + Paul Rodgers en hoop ik dat ze dit dan ook voor het album doen.

    Zoals bekend ben ik zelf ook een groot bewonderaar van Queen, maar dan niet alleen van hun beginperiode, de albums “The Works” en “A kind of magic” uit midden jaren ’80 bevatten schitterende juweeltjes, zoals geïllustreerd door deze cover van een lied van John Deacon, het minste lid of misschien wel het meest miskende:

  4. Ik voel met je mee Marco, Queen is voor mij ook iets magisch die alleen maar bijzonder kan zijn in de originele bezetting, want ze waren allemaal belangrijk, daarin heeft Dur Bube gelijk. Maar Freddie maakte er door zijn bijzondere stembanden, performance en unieke schrijverstalent wel iets heel moois van dat nooit ook maar benaderd kan worden door een ander, zeker niet door een eenzijdige (zij het een hele goede) rockzanger.
    Overigens wil ik wel graag de periode oprekken waarin Queen op haar best was. Ook Jazz vind ik fantastisch (of valt die nog net binnen de periode die je aangeeft?), the Game redelijk en Hot Space zelfs verrassend tijdloos goed! Daarna wordt het inderdaad even minder, een paar losse nummertjes uitgezonderd, maar echt sterke volwaardige albums bewaarden ze tot het eind.

  5. @Dur Bube: bedankt voor die geweldig leuke link! Je hebt gelijk, Deacon’s nummers zijn een beetje miskend, One Year of Love is echt briljant! Mooi gezongen ook deze uitvoering.

  6. Onbegrijpelijk dat er nog geen nieuw album is verschenen van Freddie Mercury. Kijk eens hoe goed die laatste cd van Hazes het doet! Gewoon een kwestie van een zwik duetten met een dode opnemen en er vervolgens een tribute concert aan vastplakken. “Bicycle race” met Lance Armstrong (die kan namelijk een beetje zingen las ik ergens ooit) en “A kind of magic” met Hans Klok (idem). Gat in de markt!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s