Pinkpopmania

Jan Smeets is meester in het opbouwen van de spanning als het op de programmering van Pinkpop aankomt. Eerst maakt hij een paar mega-acts bekend, daarna wat klein grut en af en toe lekt er nog iets richting mediapartner Metro. De tussenstand is met namen als Metallica, Foo Fighters, Rage Against The Machine, Kaiser Chiefs, Editors, Cavalera Conspiracy, Tokyo Police Club, The Wombats, Flogging Molly, Counting Crows, Racoon, Moke, Alter Bridge, Serj Tankian en Patrick Watson alvast niet misselijk en als we de kenners mogen geloven en de woorden van mister Pinkpop in Dagblad de Limburger en Metro tot ons nemen, komen daar sowieso nog drie grote dance-acts bij (en dan heeft ome Jan het uiteraard niet over "plaatjesdraaiers zoals DJ Tiësto") alsmede Queens Of The Stone Age. De namen van Chemical Brothers, Fatboy Slim, Prodigy, Justice, CSS, Babyshambles, Goose, The Kooks en Machine Head zingen hardnekkig rond. 3FM en diverse Pinkpopwatchers doen vanmiddag o.a. hier en hier live verslag vanaf de persconferentie in Paradiso en één ding is vooraf zo goed als zeker: Pinkpop zal drie dagen lang volledig uitverkocht zijn. Gelukkig biedt mijn platenboer de mogelijkheid tot reservering zodat ik zaterdag niet vroeg op hoef.

Wordt vervolgd…

The Von Bondies (Botanique/Rotonde, Brussel 9-2-08)

Vier jaar nadat Jason Stollsteimer zijn Von Bondies in de sluimerstand zette is hij terug op het Europese vasteland. Inclusief twee nieuwe Bondiegirls, een extra gitarist én een EP die bewijst dat we ook in de toekomst nog rekening met hem moeten houden. Gisteravond in Brussel werd in ieder geval duidelijk dat The Von Bondies het verlies van het smakelijke duo Marcie en Carrie zowel visueel als muzikaal prima hebben opgevangen. Naast de grootste krakers van het succesalbum ‘Pawn Shoppe Heart’ kwam er zowaar wat oud materiaal van het debuutalbum ‘Lack Of Communication’ voorbij en viel het schaarse nieuwe werk niet uit de toon. Voor een gruizige portie garage-blues afgewisseld met pittige indierock ben je bij de gedreven Stollsteimer ook in 2008 nog steeds aan het juiste adres. Soms overhellend richting John Spencer Blues Explosion, dan weer neigend naar The Stooges en een stuk compacter dan verwacht, omdat het voorheen soms wat te zeer uitgesponnen bluesgeweld achterwege bleef. Ondanks dat de zaal aanvankelijk wat moeite had om los te komen ontvouwde zich gaandeweg de tweede helft van de set een aangenaam feest voor jong en oud, dat voor eerstgenoemde groep eindigde op het podium, samen met de band tijdens de laatste van drie ongeplande toegiften. The Von Bondies zijn terug, verkeren in een puike vorm en verdienen straks een plek op de zomerfestivals. Maar eerst staan ze op 13 februari nog in de Melkweg. Gaat dat zien!

Meer Bondies in Brussel bij Blogparty.

Kong

De meeste van de vele vaderlandse en regionale bandjes die ik tijdens mijn studententijd voorbij zag komen in het club- en festivalcircuit zijn uit mijn geheugen gewist. Usual suspects als Claw Boys Claw, Raggende Manne, The Scene, Tröckener Kecks, Gotcha! en UDS nestelden zich echter wél in mijn geheugen en zo heel af en toe denk ik ook nog wel eens terug aan de amusante optredens van 78 Hoeren en LUL, al zou het best eens zo kunnen zijn dat ze me vooral vanwege de bijzondere naamgeving zijn bijgebleven. De Tough Tenors van Hans Dulfer zal ik nooit vergeten omdat de toeterende brompot na een zwaar groovende saxversie van Slayer’s ‘South Of Heaven’ doodleuk een tapdanser liet opdraven. En ben ik de enige die zich de hogeschool-instrumentals van Whistler Courbois Whistler nog voor de geest kan halen?
Een andere band die destijds indruk maakte was Kong, dat met haar zwaar aangezette metal-techno-ambientmix en een quadrafonische zaalopstelling (met een muzikant in elke hoek) behoorlijk wat opzien baarde. Een bijzondere live-ervaring die binnenkort wellicht weer tot de mogelijkheden behoort, want in navolging van Pestilence heeft ook Kong de draad weer opgepikt. Hoe dat anno 2008 klinkt hoor je hier, bewegende beelden uit de oude doos vind je hier en vergeet niet de concertagenda in de gaten te houden de komende tijd.

Killer Queen

Anton Corbijn is toch vooral wereldwijd bekend als die wazige popfotograaf met zijn volstrekt eigen stijl; monotoon, onscherp, documentaire-achtig, duister en rauw. Dat de onlangs gepubliceerde staatsieportretten van onze koningin de nodigde gefronste wenkbrauwen opleverden is dan ook niet vreemd. Mark Rooker van nrc.next laat hier zien hoe het óók had gekund. Van Brave Bea tot Killer Queen, Corbijn style. Via.

Blurred out

"It doesn’t really bother me. I’ve got enough going on to feel happy and fulfilled." Graham heeft dus gewoon geen trek en Damon geeft blijk van een gezonde portie zelfkennis: "There’s no way they want to work with me again, they all hate me." Oftewel; de veelbesproken Blur-reünie is van de baan. En misschien is dat maar goed ook want zoals het ooit was zal het toch nooit meer worden. Bovendien hebben zowel de zanger als de gitarist het prima naar hun zin met hun nieuwe muzikale vrienden.