Achterstallig onderhoud

Met de eindejaarslijstjes voor de deur ligt hier nog een stapeltje met cd’s die eigenlijk al besproken hadden moeten zijn maar waar ondergetekende helaas geen tijd voor heeft gehad. In een enkel geval is dat niet jammer, zoals ‘The Sun And The Moon’ van The Bravery dat ik na één draaibeurt alweer vergeten was wegens minimaal dertien in een dozijn en bij volledig gebrek aan de opwinding die het debuut bij vlagen veroorzaakte. Ook weinig opwinding trouwens bij ‘V = For Vagina’ van Maynard James Keenan’s Puscifer, een album dat heel prettig en dansbaar start maar gaandeweg het niveau van een tussendoortje steeds minder weet te ontstijgen en het daarom vooral moet hebben van de typische Maynardesque humor.
Ook ‘Control’, het debuut van Goodbooks, is ondanks dat het lang geen slechte plaat is na enkele maanden om een of andere reden niet blijven hangen. She Wants Revenge staat met haar tweede album ‘This Is Forever’ momenteel in de playlist maar ik vrees dat de band te veel naar haar grote voorbeelden (let’s dance to Joy Division) en haar eigen naamloze debuut overhelt om het daar lang vol te houden. Best lekker maar ik heb het al net iets te vaak net iets beter gehoord.
Nee, dan scoren The Pigeon Detectives en Reverend And The Makers beduidend hoger. Omdat hun respectievelijke albums ‘Wait For Me’ en ‘The State Of Things’ frisser klinken dan de rest en bovendien voldoende tijdloze en pakkende deuntjes bevatten om de aandacht niet te laten verslappen. Hoewel The Reverend soms wat braafjes klinkt ontstijgt het songmateriaal de middenmoot en blijven de voetjes meestal in beweging. The Pigeon Detectives bevindt zich aan de andere kant van het indie-spectrum en spat met name qua singles vol aanstekelijk jeugdig enthousiasme uit de speakers. Of beide albums echter over een jaar nog indruk maken of slechts als het snoepje van de week de Headmusic catalogus ingaan zal de tijd leren maar vooralsnog vind ik het geen jaarlijstmateriaal. Iets dat overigens ook geldt voor The Wombats. Over de topkwaliteit van diens singles bestaat geen enkele twijfel, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat er toch wel wat vullertjes zijn gebruikt om met ‘A Guide To Love, Loss And Desperation’ het ijzer te smeden nu het heet is.
Geef mij dan maar het reeds eerder aangehaalde ’45:33′ van LCD Soundsystem (James Murphy, DFA, commentaar overbodig) en ‘We’ll Live And Die In These Towns’ van The Enemy, een band die mij op Pukkelpop als één van de weinigen op het immense hoofdpodium aangenaam wist te verrassen, op basis van een paar heel sterke singles, een sympathieke gedreven presentatie en de geldingsdrang die van de bühne knalde. Het album bevat meer van dat alles: songs die er toe doen, een volwassen productie en onversneden Britse punkrock dan wel -rock uit de school van The Jam (maar ook Oasis, Pulp en The Beatles kijken af en toe goedkeurend om de hoek). Het niveau van de composities alsmede de afwisseling maken dat de plaat niet halverwege wordt afgezet maar na afloop schreeuwt om de replay toets. Een ijzersterke plaat van drie snotapen die weten wat ze willen en doen waar ze zin in hebben en op deze manier hard op weg zijn de grauwe werkelijkheid van thuishaven Coventry achter zich te laten en zo de titel van hun album ontkrachten.
Ziezo, nu is het nog even wachten op het alom geprezen debuut van Justice (ja,ja ik loop weer eens maanden achter de feiten aan, ik lijk 3FM wel) voor ik volledig bij ben en muziekjaar 2007 definitief kan afsluiten.

3 thoughts on “Achterstallig onderhoud

  1. Ben het eens met je conclusie over Wombats en Pigeon Detectives. De beste platen draai je over een aantal jaar nog met enige regelmaat, ik vrees dat beide platen dat niet gaan hebben. Maar ze zijn erg leuk voor het moment. Persoonlijk vond ik The Enemy qua plaatwerk wat minder. Te weinig rafelrandjes, naar mijn idee.

    Overigens is het lijstjes maken wel verdomd lastig. Telkens komen er alsnog platen bij, of bedenk je weer dat je nóg iets vergeten was dat tóch in 2007 behoorde. Naja, volledigheid is in die zin ook wel een behoorlijke illusie…

  2. same here, ik ben de afgelopen weken ook druk met een inhaalslag bezig, en met herbeluistering van het nodige 2007-materiaal. De fonotheek doet goede zaken deze dagen.
    Geldt trouwens ook voor de films. Deze week staan Inland Empire en Michael Clayton nog op de rol, twee potentiele top 10-films. Gisteravond nog the Breach gezien, maar die komt er alvast niet in.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s