Motörhead (Rodahal, Kerkrade 20/11/2007)

“We are Motörhead and we play rock and roll.” Lemmy laat er zoals gebruikelijk geen onduidelijkheid over bestaan dat de muzikale verwantschap met de traditionele metal van bijvoorbeeld voorprogramma Overkill veel minder groot is dan de pers ons wil doen geloven. Hetgeen in een met anderhalfduizend liefhebbers aardig gevulde Rodahal weer eens wordt bewezen.

De naar een Motörhead-song genoemde openingsact doet weliswaar haar stinkende best, weet een feest (van herkenning) te bouwen maar beweegt zich zelden tot nooit buiten de toch wat  beperkte grenzen van het genre dat (net als Overkill zelf) in jaren tachtig furore maakte, waardoor het allemaal erg gedateerd klinkt. Motörhead klinkt daarentegen na meer dan dertig jaar nog steeds tijdloos en zo fris als een hoentje. Al ziet de bijna 62 jarige Lemmy er bepaald niet zo uit.

Ondanks dat hij een vermoeide indruk maakt knalt opener ‘Doctor Rock’ meteen op volle kracht uit de speakers en gaandeweg het optreden krijgt de levende legende er zichtbaar meer en meer schik in. Staand in de voor hem karakteristieke pose beukt hij zich een weg door een aangename setlist, heeft hij tijd voor wat grappen en grollen en voorziet hij Motörhead’s snoeiharde mix van hardock, punk, garage en vuige rock & roll van zijn raspende vocalen. “Nog geen sleet op de stembanden” noteert een scribent naast mij lachend in zijn boekje. Al had hij net zo goed “nog geen sleet op Motörhead” kunnen neerpennen, want de band verkeert momenteel in een absolute topvorm.

Met de persoonlijke favorieten ‘Killed By Death’, ‘Metropolis’, ‘Just ‘Cos You Got The Power’ en een daverende cover van Thin Lizzy’s ‘Rosalie’ als absolute hoogtepunten dendert het powertrio over ons heen om tijdens de door een middels ‘Whorehouse Blues’ akoestisch (!) ingeluide toegift de definitieve genadeklap toe te dienen met het onvermijdelijke ‘Ace Of Spades’ en een waanzinnige extended versie van ‘Overkill’. Waarmee Motörhead de cirkel in dik anderhalf uur tijd mooi rond heeft gebreid en de aanwezigen moe maar voldaan en met een luide piep in hun oren de laatste drankpenningen kunnen verzilveren.

Lemmy komt, gromt en overwint en zelfs de meest verstokte aanwezige Kerkradenaar vergeeft hem zijn “thank you Maastricht” aan het einde van de set, iets dat op zich al een prestatie van formaat is. (Foto: Stan Novak)

9 thoughts on “Motörhead (Rodahal, Kerkrade 20/11/2007)

  1. Was gisteren ook aanwezig !

    Was echt te gek, Vet voorprogramma dat erg lang speelde als opwarmer ( een uurtje ) en Motorhead was goed op dreef. Alleen jammer dat ze Bomber niet gespeeld hebben…

  2. @Ron: Tja helaas geen Bomber. En helaas geen Orgasmatron, mijn favoriete Motörhead-song. Maar ach, er bleef genoeg indrukwekkends over.

  3. Dan ook nog even een noot van de partner in crime van dinsdagavond. Ik vond het waanzinnig goed. Beter nog dan het bezochte optreden in Weer (Bospop) 4 jaar geleden.

    De sound was goed, Lemmy bloeide gaandeweg steeds meer op en deed leuke mimieken om aan te tonen dat ie er zin in had en dat hebben we geweten!! Mijn oren stopten pas gisteren aan het eind van de dag met de hoge toontjes!!

  4. Zodra hij/zij kan lezen krijgt hij/zij dit bericht te zien. En dan zeg ik daar was papa niet bij, nee.
    (niet dat ik nu al papa ben, dt kan misschien nog een paar daagjes duren…)

  5. @Indindo: precies mijn gedachte na afloop. In één jaar Iggy & The Stooges en Lemmy & Motörhead zien. 2007 ROCKS!

    @PeeWee: Vandaag voor het eerst pieploos 🙂

    @Michel: Hij/zij is inderdaad erg traag. Al eens aan de naam Yannis gedacht?

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s