Verrassing

Er was eens… heel lang geleden, een wereld zonder internet. Een tijd waarin je er via een fikse omweg soms per toeval achter kwam dat één van je favoriete bandjes op korte termijn met nieuw plaatwerk zou komen. Zo herinner ik me dat ik als puber na een berichtje van iemand van de Queen fanclub vanaf november 1983 mijn lokale platenboer vrijwel wekelijks bestookte met de vraag wanneer de nieuwe langverwachte single van deze band verkrijgbaar zou zijn. Het antwoord op die vraag kwam pas halverwege januari 1984 en toen ik op de 23e van die maand mijn kersverse maxi-single van ‘Radio Ga Ga’ voor het eerst en met het hart bonzend in de keel via mijn Schneider stereoset tot mij nam was dat voor het hardrockertje dat ik toen was een domper van de hoogste orde. Gelukkig was de b-kant meer naar mijn smaak.
Inmiddels vind ik Radio Ga Ga (vooral live) best een lekker plaatje en heeft de komst van het internet de muzikale wereld op zijn kop gezet. Wat mij betreft in positieve zin, al is de spanning van het wachten en het op de dag van de release beluisteren van iets volstrekt nieuws toch een ervaring die ik vandaag de dag wel eens mis. Vrijwel alles lekt voortijdig uit, singles worden weken voor de release in clipvorm voorgepubliceerd en wie geen zin heeft om in de overdaad aan informatie op zoek te gaan naar de aankomende releases van zijn of haar favoriete band maakt sinds kort gewoon een eigen RSS feed aan bij Music Alerts.
Desondanks word ik soms toch nog wel eens aangenaam verrast. Zoals in het geval van Fuck Me USA (een project van de Six By Seven leden Chris Olley en James Flower), dat ik door onoplettendheid ten tijde van de release had gemist en pas vorige week via via tot mij kwam. Aanvankelijk al vorig jaar online uitgebracht, in een beperkte oplage officieel de markt op geslingerd in april van dit jaar en in de herfst het meest gedraaide album van mijn iPod playlist. En zo kan het gebeuren dat deze energieke, indrukwekkend stampende mix van electrobeats, garage en moddervette psychedelische rock (Stooges, Sigue Sigue Sputnik, Velvet Underground, Underworld, Suicide in de blender en stuiteren maar) me al twee weken lang in een trance houdt tijdens mijn dagelijkse treinreis en wekelijkse bezoek aan de sportschool. Het titelloze album is inmiddels stijf uitverkocht, hetgeen de cult-status van dit project enkel zal versterken. Helaas zal ik het dan ook met een kopietje van het origineel moeten doen, al zal ik de bekende veilingsites goed in de gaten houden want een album dat zo hoog in mijn eindejaarslijst gaat eindigen hoort gewoon officieel in de kast te staan.

2 thoughts on “Verrassing

  1. Fuck Me USA, nooit van gehoord. Zal het eens checken. Kijk, zo is deze weblog voor mij weer een bron voor tips en releases. Internet, ik zou niet zonder kunnen…

  2. Ha, altijd leuk om te lezen dat een uitgeleende cd zo goed in de smaak valt. Ik moet zelf de heren Music Machine bedanken voor de tip anders was het aan me voorbijgegaan. Wist niet dat de cd al uitverkocht is maar volgens mij is ‘ie nog gewoon leverbaar via mijn vaste digitale platenboer, dus ik hoor het wel indien je interesse hebt! En elk voordeel heb z’n nadeel (aldus Cruyff) dus ook t.a.v. internet…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s