Fish (Effenaar, Eindhoven 9-10-2007)

Daar sta je dan, voor de 22ste (!) keer bij een concert van Fish. Je weet dat de vriendelijke reus zijn ultieme gigs al jaren geleden gaf (en gelukkig mocht je daar destijds bij zijn) maar uit nostalgische overwegingen, omdat hij zijn eerste slechte optreden nog moet geven én hij je elke keer opnieuw als geen ander emotioneel weet te raken, wil je hem de volgende keer toch niet mislopen. Zeker niet nu hij recent met een waar meesterwerk op de proppen is gekomen en de tournee naast die plaat ook in het teken staat van de Marillion-klassieker ‘Clutching At Straws‘, met grote voorsprong mijn favoriete album uit de Fish/Marillion catalogus. Toch zijn het in de Effenaar (waar het geluid voor de afwisseling eens een keer heel behoorlijk  is) niet de songs van genoemde albums maar de twee tracks van het solodebuut ‘Vigil In A Wilderness Of Mirrors’ die de meeste indruk maken. ‘Cliché’ en vooral het titelnummer kennen een werkelijk sublieme uitvoering die geen moment onder doet voor welke eerdere versie dan ook. Het nieuwe materiaal blijft, zoals verwacht, fier overeind tussen de krakers van weleer en ondanks dat ik vooraf toch enige twijfel had over de uitvoerbaarheid van het Clutching-materiaal (de Fish begeleiders zijn nu eenmaal van een ander kaliber dan zijn voormalige Marillion-collega’s) is er op de vertolking van met name de meer ingetogen passages niets aan te merken. Tijdens ‘Slainthe Mhath’ en ‘Incommunicado’ sta ik weliswaar soms met gekromde tenen, maar het enthousiasme van de zeer goed geluimde (en verrassend goed bij stem zijnde) Fish als ook de uitbundige publieksreacties maken op die momenten veel goed. En zo is ook dit Fish-concert er één om in te lijsten. Op naar de 23.

7 thoughts on “Fish (Effenaar, Eindhoven 9-10-2007)

  1. hear hear, couldn’t agree more! Ik geloof dat ik Fish al zeker 10 jaar niet meer zo goed bij stem heb gehoord. En wat mooi ook dat het zo lekker druk was, deed hem zichtbaar goed.

  2. “Slechts” mijn 7de Fish-concert (waaronder nog één met Marillion) geloof ik (het zouden er ook 8 kunnen zijn), maar zeker één van de betere, zo niet het beste. Dit komt vooral ook door de beste setlist van al die concerten. Veel nummers van mijn favoriete Marillion-album, 2 nummers van mijn favoriete Fish-album Vigil, het beste nummer van zijn andere uitstekende albums Sunsets on Empire, zeer goede nieuwe nummers, die live nog beter waren, kortom er werden geen slechte nummers gespeeld deze avond.

    De uitvoering was ook geweldig, Fish was idd in tegenstelling tot mijn vorige concert-ervaring bij hem uitstekend bij stem, al is zijn stem wel veranderd door de jaren heen. Toch lukte het om vooral ook de oude nummers te doen herleven, wel met de hulp van een zeer enthousiast meezingend publiek. De nummers waren hier en daar veranderd, vooral bij Sugar mice (mijn favoriet Marillion-nummer) en de Warm Wet Circles-trilogie viel dit op. Bij dit laatste stuk is er op de plaat een schitterende, kippevel-creërende gitaar-solo van virtuoos Steve Rothery bij de overgang van Warm Wet Circles naar In That Time Of The Night, dit deel werd nu op keyboards gespeeld. Natuurlijk was dit jammer, maar het werkte wel. Misschien dat deze gitaristen zich hier niet aan durfden te wagen. Frank Usher speelde over het algemeen echter uitstekende solo’s op een klein (maar gebruikelijk) schoonheidsfoutje bij Cliché na.

    Opvallend is trouwens dat de drummer en de andere gitarist van deze avond beiden leden zijn van de band van de ex-verloofde van Fish, Mostly Autumn. En hoewel deze band uiteraard geen Marillion is, speelden ze toch over het algemeen ‘strak’ deze avond. Fish zelf was zogezegd ook in goede doen, zowel qua zang als zijn gebruikelijke komische stand-up-act tussen de nummers door en over publieksparticipatie mocht er ook niet geklaagd worden.

    Na een roerig jaar voor Onkel Fish kan ik dan ook alleen maar de man zijn t-shirt voor de encore quoten: “I’m not dead yet”, in tegendeel muzikaal is Fish weer springlevend, herboren misschien zelfs.

  3. Vigil klonk geweldig! Tijdens het concert vroeg ik me af of dit nummer eigenlijk al eens live had gehoord. Het was iig mijn 1e kennismaking met Fish solo en vanaf toen al een van mijn meest favo nummers.

  4. @Mart: Het was inderdaad verrassend druk. Je kunt er geen pijl op trekken. Dan weer staat ie in een middelgrote zaal voor een paarduizend man en later weer in een veredelde kroeg. En steeds heeft ie de grootste lol.

    @Bube: Geweldig t-shirt indeed. Ik heb Rothery trouwens niet gemist. Nog nooit. Daarentegen mis ik Mark Kelly en Ian Mosley geregeld. Ook afgelopen dinsdag.

    @Danniëlle: Jouw eerste kennismaking met Fish solo was volgens mij de lichtkrant op Parkpop 1993. 🙂

    @Edwin: Tja, ik kan het niet laten. Zeker niet als hij “in de buurt” speelt. En da’s opvallend vaak.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s