Watblief?

"De uitslag van de test is beter dan je tevoren had gedacht: je hoort goed!"

Enkele jaren geleden zag je ze niet of nauwelijks maar vandaag de dag stikt het tijdens concerten van de oordopjes. Tot mij grote verbazing, want ik heb de aanwezigheid van die dingen nooit begrepen. Zeker niet wanneer de gebruiker zich op de voorste rij, pal pas naast de PA installeert. Alsof je op de linker rijstrook van een driebaans Autobahn op de rem trapt omdat het toch wel erg snel gaat.
Het taboe op de oordopjes is dan ook verdwenen, zo schrijft Festivalinfo. Sterker nog, het gebruik ervan lijkt tegenwoordig zelfs trendy. Hoe is het anders te verklaren dat er  ook tijdens Pinkpop mensen met van die felgekleurde pluggen rondlopen terwijl het geluidsvolume op dat festival dankzij klagende omwonenden sinds jaar en dag zeer benedenmaats is? Het gevolg is dat de toch al niet zwijgzame Nederlandse festivalgangers hun stem nog meer dienen te verheffen om (liefst zo ver mogelijk vooraan en tijdens de meest rustige passages) door de muziek heen te kletsen, dit uiteraard tot nog grotere ergernis van de unplugged muziekliefhebbers.
Maar goed, als iemand een stuk muziek wil consumeren met een stuk schuimrubber in zijn oor moet hij of zij dat lekker zelf weten, en wie weet ga ik ook ooit overstag. Ik vind het allemaal prima, zolang het mij maar niet wordt opgedrongen. En dat is juist waar ik zo bang voor ben. Niet dat de oordop verplicht wordt gesteld, maar wél dat het volume aan banden wordtgelegd. De pro-oordoplobby timmert flink aan de weg en nu een volledige generatie concertgangers om is lijkt het slechts een kwestie van tijd voordat een overbezorgde Haagse christenstropdas de eerste kamervragen zal stellen over het hemeltergende geluidsniveau waaraan de jeugd wordt blootgesteld bij een bezoek aan discotheek of popconcert.
Persoonlijk vind ik dat je live-muziek door je hele lichaam moet voelen dreunen en dat het volume van dien aard hoort te zijn dat een gesprek met je buurman onmogelijk is. Een oorplug belemmert derhalve een stuk beleving en kan bovendien de geluidskwaliteit aantasten. Maar ik ben dan ook van een generatie concertgangers die nooit heeft stilgestaan bij bescherming, omdat deze er simpelweg niet was, uit de tijd dat de eventuele gevolgen van frequente overbelasting nog niet zo breed werden uitgemeten als  tegenwoordig het geval is. Want, zo luidt het meest gehoorde argument van de doprockers, al te luide muziek is slecht voor de gezondheid!
Ik mag dan ook aannemen dat geen van de  oorpluggers moeite zal hebben met het aanstaande anti-rookwet, zodat de invoering van de rookvrije concertzalen in juli 2008 verrassend soepeltjes zal verlopen.

Toen en nu

Nu het niet lang meer duurt voor de R in de maand zit, de voetbalcompetitie weer is begonnen, het festivalseizoen met het Carling weekend daadwerkeijk wordt afgesloten, het zoveel puike nieuwe albums blijft regenen dat het op voorhand dringen wordt in de aanstaande jaarlijstjes en de bloginspiratie bij ondergetekende alweer een tijdje zoek is, lijkt het een geschikt moment om even terug te blikken naar de Headmusic albumlijst van 2006 om te zien wat daar acht maanden later nog van overeind staat. De nummers 1 t/m 4 in ieder geval wél. Arctic Monkeys, Tool, The Rapture en Graham Coxon knallen hier nog geregeld door het huis en de sleet lijkt er vooralsnog niet op te zitten. En da’s vooral in het geval van de poolaapjes erg knap omdat hun debuut inmiddels concurrentie heeft gekregen van een vrijwel net zo uitstekende opvolger. Kasabian, Razorlight en Pure Reason Revolution komen zo af en toe nog wel eens voorbij maar een stuk minder frequent. Qua draaibeurten zijn ze inmiddels zelfs voorbijgestreefd door het swingende debuut van The Sunshine Underground, dat met terugwerkende kracht de vijfde plek mag opeisen met vlak daarachter een schijf die in december niet eens in de lijst voorkwam: ‘Inside In/Inside Out’ van The Kooks. De eerste worpen van The Fratellis en The Rifles ben ik inmiddels een klein beetje moe maar dat zou best wel eens kunnen komen door de tegenvallende liveprestaties van dat duo. Een plaat klinkt soms net iets lekkerder als er een fraaie concertherinnering aan kleeft. Maar goed, de blik gaat weer voorwaarts. De vers aangeschafte comeback-schijf van Kula Shaker (waarover later ongetwijfeld meer) is na twee draaibeurten reeds toegevoegd aan de al lang niet meer zo korte shortlist voor 2007. En nu maar hopen dat ze het live nog steeds kunnen waarmaken. Behaalde resultaten uit het verleden bieden geen garantie voor de toekomst. Maar ze maken de kans op succes wel een behoorlijk stuk groter.

Loosely Dancing

Nu het festivalseizoen met Pukkelpop en Lowlands passend is afgesloten, laten de clubs weer nadrukkelijk van zich horen. Zo kan het gebeuren dat er de komende maanden in een kring rondom (pakembeet) 120 kilometer van Headmusic HQ een reeks bands langskomt om u tegen te zeggen. Five O’Clock Heroes, The Cribs, The Twang, Justice, Ghosts, Kula Shaker, Black Rebel Motorcycle Club, The Enemy, Hard-Fi, Razorlight, Art Brut, Bad Brains, Enter Shikari, Maxïmo Park, Just Jack, Kaiser Chiefs, Klaxons, Interpol, The Pigeon Detectives, !!!, The Wombats, The Raveonettes, Fish, Motörhead… Het is slechts een greep uit een uitpuilende euregionale concertagenda die me de ogen uitsteekt en het is helaas een nog veel kleiner deel daarvan dat daadwerkelijk in het rijtje Next Stops aan de rechterzijde van dit weblog zal belanden. Wij hebben immers geen geldboom in de tuin en moeten soms ook nog wel eens werken of ons favoriete voetbalcluppie aanmoedigen. Desondanks belooft het een heet najaar te worden, te beginnen op 7 september in Keulen. Loosely Dancing met een biertje in de hand. It’s nice to know that we can go downstairs and play / It’s nice to know that we can go some place to get away.

Nagenieten

Lo-Fi-Fnk, Silversun Pickups, The Twang, The Cribs, The Fire, The Pigeon Detectives, Editors, Just Jack, Jack Penate, Jamie T, Iggy And The Stooges, Kaiser Chiefs, Art Brut, Reverend And The Makers, The Enemy, The Rifles, The View, Cansel De Ser Sexy, Hellogoodbye, The Rakes, New Young Pony Club, Enter Shikari (main stage), Kate Nash, The Streets, Bromheads Jacket, Kings Of Leon, Enter Shikari (skate stage), LCD Soundsystem, Mad Caddies, Nine Inch Nails, Tool.
Ziedaar, de haltes volgens het Headmusic spoorboekje van Pukkelpop 2007. Iggy And The Stooges, LCD Soundsystem en Tool staken met kop en schouders boven de rest uit. The View en Bromheads Jacket zaten daar niet al te ver achter onderwijl The Twang, The Pigeon Detectives, Just Jack, Kaiser Chiefs, Art Brut en The Rakes tot de subtop reikten. Met Editors en Kings Of Leon ben ik definitief klaar. De eerste omdat ze een deel van haar mij zo dierbare oude nummers zonder bezieling afraffelde, de tweede omdat ze de alhier zo geliefde krakers van weleer overgoot met een Arrow Classic Rock bluesjasje. Maar genoeg gepukkelpopt voor dit jaar. Het grote nagenieten kan worden voortgezet bij OOR (do, vr, za), Goformusic (do, vr, za) en Humo (Blog). En nu weer over tot de orde van de dag.

Foto Tool: Rob Walbers (GoForMusic)

Pukkelpop zaterdag

1. LCD Soundsystem James Murphy zet Marquee in vuur en vlam.
2. Tool Indrukwekkend als altijd.
3. Bromheads Jacket Ouderwets onstuimig Brits punkfeestje.
4. The Rakes Strak, pittig en met een pak sterke songs.
5. Enter Shikari De missing link tussen Klaxons en Slayer.

Eervolle vermelding: Hellogoodbye

Voor meer Pukkelpop kun je terecht bij Studio Brussel en Humo.