Popencyclopedie

Hij is alweer een tijdje uit, maar vanaf vandaag staat ie naast zijn voorgangers in de Headmusic boekenkast: Oor’s pop-encyclopedie 2006. Ondanks de aanschaf van een digitale versie in 1999 heb ik toch altijd een voorkeur gehouden voor de gedrukte variant van deze twee-jaarlijkse verschijning. Wat is er namelijk nog gemakkelijker dan het boek ter hand te nemen voor triviale en snelle informatie? Terwijl het doorbladeren van een oude editie op de koop toe in een nostalgische reis in de tijd kan resulteren, aleen al vanwege de met potlood neergekrabbelde aanvullingen en notities. De vele markeringen, onderstrepingen en doorhalingen leggen bovendien feilloos (en geregeld ook genadeloos) mijn muzikale voorkeuren van destijds bloot en ik loop zo nu en dan ook nog eens per ongeluk tegen iets aan dat al volledig uit mijn geheugen was gewist. Met niet zelden een vaak leuke herontdekkingstocht op internet als gevolg. Terwijl ik dit schrijf zorgt iTunes middels ‘Lena’ van 2 Belgen (editie 4, 1984) voor de muzikale ondersteuning. Van die dingen…

Rosamunde

Hoera, Studio Brussel maakt de werkdag sinds kort weer een stuk plezanter. In de wetenschap tijdens het avondmaal te worden begeleid door het oude vertrouwde zoetgevooisde stemgeluid van deze dame zit ik namelijk net iets relaxter in de trein huiswaarts. Roos is back, van maandag t/m vrijdag van 16.00 tot 19.00 uur!

Fijn!

Volgens diverse mensen in mijn omgeving zou hij behoorlijk tegenvallen maar na een paar luisterbeurten blijkt niets minder waar; ‘Tired Of Hanging Around’ van The Zutons is namelijk een hele fijne plaat geworden. Helaas wat minder speels (lees: toeterspielerei) dan zijn voorganger maar daarvoor zijn een aantal zeer volwassen songs in de plaats gekomen. Fijne muziek in een fijne productie van een fijne (en gedreven) band. Ideaal om onder een stralend lentezonnetje over je heen te laten komen vanaf de John Peel Stage in Landgraaf. Een fijn interview lees je bij Kindamuzik met wiens recensie ik het helemaal eens ben. Hoe één en ander op Pinkpop zal gaan klinken hoor je alvast hier.

Tool (4)

‘The Grudge’ is het eerste nummer op ‘Lateralus’ en roept bij mij maar één gedachte op: saaaaaai. Of is het omdat ik ‘10.000 Days’ al heb gehoord dat ik de neiging krijg de cd af te zetten? Wat me inmiddels wel duidelijk is, is dat Tool door de jaren heen een enorme groei heeft doorgemaakt; in zestien jaar tijd van weinig opzienbarende metal en post-grunge tot een spannende acidrock variant, die al sporadisch op ‘Ænema’ opduikt maar halverwege ‘Lateralus’ pas echt overtuigend voet aan de grond krijgt. Waarmee Tool haar muzikale ontwikkeling op dat album eigenlijk in 79 minuten minuten nog eens dunnetjes over doet. Een ontwikkeling die ik uit volle borst toejuich, in de hoop dat de band op Pinkpop rijkelijk uit de twee laatste releases zal citeren. Het voorgaande werk (‘Ænema’ incluis) wordt er wat mij betreft in één klap toch een heel stuk minder interessant op. Zou dat wellicht komen omdat ik de geestelijke vaders en opa’s van de band zo vaak heb gehoord dat de boreling uit 1990 me pas weet te verrassen op het moment dat ze meer eigen(zinnige) smoel begint te vertonen? Het kan namelijk niet anders of deze en vooral deze schijf stond ooit vooraan in de platenkast van de heren, pal naast de complete Rush collectie. En wat te denken van deze vaderlandse mijlpaal? (Wordt vervolgd).