Singles 2005

De keuze voor de single van het jaar was deze keer niet zo heel erg moeilijk. Een song die het beste van alle dezer dagen zo vaak genoemde en geroemde post-punk-funk-wave-indie bands koppelt aan een Rush-achtige songstructuur, één en ander ook nog eens voorziet van een hoogstaand stukje tekstuele acrobatiek en desondanks zo catchy is dat hij in staat is om elke zaal aan het swingen te krijgen, wint de titel gewoon met twee vingers in de neus. En dan is er ook nog eens die geweldige videoclip.

1. Apply Some Pressure – Maxïmo Park
2. Oh My God – Kaiser Chiefs
3. I Bet You Look Good On The Dancefloor – Arctic Monkeys
4. Give Yourself To Me – Infadels
5. Breakin’ – The Music
6. Munich – Editors
7. Albion – Babyshambles
8. The Million Bright Embassadors Of Morning – Pure Reason Revolution
9. Love And Pain – Clor
10. Alive & Amplified – The Mooney Suzuki
11. Hard To Beat – Hard-Fi
12. Do You Want To – Franz Ferdinand
13. Watskeburt – De Jeugd Van Tegenwoordig
14. Oh Yeah – The Subways
15. In The Morning – The Coral

8 thoughts on “Singles 2005

  1. Dan heb ik een leuke tip voor jullie: luister eens naar het oude werk (en ook zijn laatste album) van Joe Jackson. Eerste artiest waar ik aan moest denken toen ik MP hoorde.

  2. Das vreemd. De naam JJ heb ik in alle tientallen binnen- en buitenlandse recensies, verslagen, beschouwingen en artikelen over de band nog niet één keer horen vallen. Of ik heb er al dan niet bewust (gezien het feit dat ik nu niet bepaald liefhebber ben van ‘s mans oeuvre) overheen gelezen. Maar zelf hoor ik het trouwens ook niet. Hoe dan ook, in de tijd dat de heer Jackson nog enige impact had zat ik in een geheel andere muzikale hoek dus wellicht heb ik dat gemist. Nu, dertig jaar later is Jackson een stoffig museumstuk en schoppen de Maxïmootjes kont. En tegen de tijd dat ook zij door de vergetelheid zijn weggevaagd staan er weer nieuwe Jacksontjes en Maxïmotjes op om ons in beweging te krijgen. De geschiedenis herhaalt zich en daar is niets mis mee, sterker nog, da’s een van de grootste kenmerken van de rock & roll.

  3. Smaken verschillen kennelijk soms hemelsbreed. Ik vind het maar een drammerig nummer waar ik zelf neurotisch van wordt.
    De clip kent bijna net zoveel beeldwisselingen als een uitzending van MTV. Het onsmakelijke filmpje meent ook nog te moeten shockeren met een bloedneus van de zanger en te behagen met een lekkere madam op de piano. Mokkels in een clip compenseren doorgaans de kwaliteit daarvan.
    Maar goed het gaat om de muziek en die is zwaar zwaar but. Pedant mannetje trouwens die zanger.

  4. Hahaha, spreken we nu van een generatiekloof, Koempel, of is het echt een kwestie van smaak? Je zou MP eens Live moeten zien, dan verandert op slag je mening. De energie die vrij komt tijdens de optreden van Maximo Park, die is werkelijk ongeëvenaard (naja, misschien door Kaiser Chiefs inderdaad).

    Luister Apply some pressure nog eens 4 keer en je bent verkocht.

  5. He he, misschien word ik inderdaad rijp voor de top 2000 hoewel ik die kleffe hap regelmatig wegklik (internetradio). Maar als ik zin heb in iets hards dan trek ik een potje Children of Bodrom of Static-X open. Dat hou ik overigens maximaal een kwartiertje uit want anders word ik daar ook knettergek van.
    Maar ik merk gaandeweg dat ik meer van muziek met een melodie houd. Dat ontbreekt in de meeste drammerige nummers die ik hiero tegenkom.
    Mmmm, een generatiekloof, mmm, respect voor de ouderen pleaze want die hebben die fases allemaal al doorlopen en weten wat goed voor de mens is. Ha ha. Groetjes!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s