Berlin

Nadat de regen al voor middernacht de sneeuw uit de straten spoelde was de laatste dag van dit jaar een troosteloze. Grijs, grauw en druilerig. Is het dan toeval dat ik vanmiddag uitgerekend met deze cd thuis kwam? Een plaat die ik al in een ander format in mijn bezit had maar nog in de digitale collectie ontbrak. Een plaat die samen met ‘Transformer’ en ‘New York’ tot de drie allerbeste Lou Reed albums ooit behoort. Een plaat die de term neerslachtigheid een nieuwe dimensie geeft maar daardoor op de één of andere manier ook een intense schoonheid heeft. De soms briljante songs verhalen over verloren hoop, armoede, drugsmisbruik en zelfmoord en vinden een voedingsbodem in de diepste krochten van het Berlijnse nachtleven van de vroege jaren ’70. Ze vormen samen het wellicht donkerste album dat ooit het daglicht zag. En dat allemaal met behulp van muzikale grootmeesters als Jack Bruce, Aynsley Dunbar, Steve Winwood en de Brecker Brothers, die zoals verwacht garant staan voor een perfecte uitvoering in een meesterlijke productie van Bob Ezrin. ‘Berlin’ is één van die schaarse albums waarop alle puzzelstukjes schijnbaar moeiteloos in elkaar lijken te vallen. Ten tijde van de release in 1973 zwaar onderschat, zeer matig ontvangen en commercieel geflopt, maar in de jaren die volgden uitgegroeid tot een grootse klassieker. Als een goede zware whisky die jaren nodig heeft om op dronk te geraken en aldus de ideale soundtrack voor de laatste duistere decemberdagen. “How do you think it feels? And when do you think it stops?”

Brrr

“Waarschuwing voor extreme weersomstandigheden: Sneeuwjacht. Grote overlast!” aldus het KNMI. Ik heb eigenlijk geen idee wat ik me bij het woord moet voorstellen maar ‘sneeuwjacht’ klinkt intrigerend. Ik stel me zo voor dat ik er goed aan doe om lekker binnen te blijven en zodra de eerste windstoten rond het huis jagen ‘Apostrophe‘ van Frank Zappa op te zetten. Het licht gedempt, de gordijnen open en genieten van de muzikale avonturen van Nanook de Eskimo, Father O’Blivion en St. Alphonzo’s Pancake Breakfast. Ware het niet dat ik op dat moment waarschijnlijk tot op het bot bevroren op een voetbaltribune sta. Ieder zijn afwijking zullen we maar zeggen. En voor wie er nog meer de deur uit moet straks: Don’t you eat that yellow snow!

Albums 2005

Oh my god I don’t believe it, wat kregen we weer een overdosis prettige (debuut)albums voor de kiezen in 2005. Uiteraard kan er in lijstjesland maar één de beste zijn en afgaande op het aantal draaiuren in de Headmusic stereo en de zowel kwalitatieve als kwantitatieve score stak er één album wel erg ver boven de rest uit. Kwalitatief vanwege de spannende en onconventionele composities die een veelheid aan tempo- en toonsoortwisselingen koppelen aan een dansbare doch ook stevig rockende redelijk eigen indie-variant die soms aan The Smiths maar net zo vaak aan eigentijdse soortgenoten elders in lijst refereert, zonder ook maar enig moment aan spanning en kracht in te boeten. Kwantitatief wegens slechts één ‘misser’ op een totaal van dertien nummers. De tekstuele welhaast literaire hoogstandjes krijgen we op de koop toe en weerhouden de band niet van het produceren van het ene catchy plaatje na het andere. Tel daar de intensief knallende en feestelijke live optredens bij op en ziedaar; 2005 is het jaar van vijf nerds uit Newcastle. Maxïmo 2005!

1. A Certain Trigger – Maxïmo Park
2. Silent Alarm – Bloc Party
3. Employment – Kaiser Chiefs
4. The Magic Numbers – The Magic Numbers
5. Stars Of CCTV – Hard-Fi
6. Frances The Mute – The Mars Volta
7. The Back Room – Editors
8. Here Come The Tears – The Tears
9. Don’t Believe The Truth – Oasis
10. You Could Have It so Much Better – Franz Ferdinand
11. Down In Albion – Babyshambles
12. LCD Soundsystem – LCD Soundsystem
13. Get Behind Me Satan – White Stripes
14. The Invisible Invasion – The Coral
15. Cautionary Tales For The Brave – Pure Reason Revolution

Live 2005

Het concertjaar 2005 was er weer een van hoog niveau. Van oud tot piepjong was het bijna elke maand wel een paar keer goed raak. Desondanks waren er slechts twee bands die het dak er van begin tot eind op meedogenloze wijze af wisten te blazen, waarbij Kaiser Chiefs dit op 10 mei in de Brusselse Botanique met zoveel speels gemak leek te doen dat dit al tijdens het eerste nummer tot ongekende verbazing leidde. Vlak voor de doorbraak in de veredelde woonkamer genaamd Rotonde, voor krap 250 dolenthousiaste gelukkigen en dan ook nog eens gesteund door de vrienden van The Cribs. Feestelijk, fanatiek, foutloos en dus simpelweg fabuleus en daarmee dé concertervaring van 2005.
Het volledige Kaiser Chiefs-verslag vind je hier.

1. Kaiser Chiefs – Brussel Botanique/Rotonde
2. Maxïmo Park – Brussel Botanique/Orangerie
3. Fish – Keulen E-werk
4. Oasis – Brussel AB
5. The Coral – Keulen Gebäude 9
6. Radio 4 – Brussel Botanique/Orangerie
7. The Tears – Rock Werchter
8. The Magic Numbers – Hasselt Pukkelpop
9. Editors – Keulen Gebäude 9
10. Bloc Party – Brussel Botanique/Orangerie
11. !!! – Hasselt Pukkelpop
12. The Datsuns – Hasselt Pukkelpop
13. We Are Scientists – Eindhoven Effenaar
14. Arctic Monkeys – Brussel Botanique/Rotonde
15. The Others – Hasselt Pukkelpop

Singles 2005

De keuze voor de single van het jaar was deze keer niet zo heel erg moeilijk. Een song die het beste van alle dezer dagen zo vaak genoemde en geroemde post-punk-funk-wave-indie bands koppelt aan een Rush-achtige songstructuur, één en ander ook nog eens voorziet van een hoogstaand stukje tekstuele acrobatiek en desondanks zo catchy is dat hij in staat is om elke zaal aan het swingen te krijgen, wint de titel gewoon met twee vingers in de neus. En dan is er ook nog eens die geweldige videoclip.

1. Apply Some Pressure – Maxïmo Park
2. Oh My God – Kaiser Chiefs
3. I Bet You Look Good On The Dancefloor – Arctic Monkeys
4. Give Yourself To Me – Infadels
5. Breakin’ – The Music
6. Munich – Editors
7. Albion – Babyshambles
8. The Million Bright Embassadors Of Morning – Pure Reason Revolution
9. Love And Pain – Clor
10. Alive & Amplified – The Mooney Suzuki
11. Hard To Beat – Hard-Fi
12. Do You Want To – Franz Ferdinand
13. Watskeburt – De Jeugd Van Tegenwoordig
14. Oh Yeah – The Subways
15. In The Morning – The Coral