Ticketcrime

Omdat wij het vandaag veel te koud vonden stuurden we Indie Eddy naar het postkantoor voor onze tickets van de aanstaande Eindhovense Editors– en We Are Scientists gigs. Kosten: respectievelijk 15 en 8 Euro each. Uiteraard wordt één en ander nog aangevuld met de zogenaamde administratiekosten. Let wel, niet per bestelling maar per kaartje. Ik heb me ooit voorgenomen om de dienstdoende postbeambte de kaartjes één voor één te laten uitdraaien om zo nog enigszins waar voor mijn geld te hebben maar de arme sloeber(es) aan de andere kant van de balie kan het allemaal ook niet helpen zullen we maar zeggen. En dus betalen we braaf zo’n 21-22%(!) te veel. Da’s altijd nog veel minder dan hetgeen de misdadigers van Ticket Master in rekening brengen voor een on-line boeking: 4,05 per Editors- en 2,80 per Scientists-ticket. Oftewel 27 (!!) en 35% (!!!) meer dan de daadwerkelijke waarde. Nu zijn we dat van deze organisatie inmiddels wel gewend, maar dat de posterijen tegenwoordig uit hetzelfde vaatje tappen is voor mij geheel nieuw. Zo rekent men voor het opsturen van de Editors-kaartjes een stuk meer dan voor die van de Scientists, terwijl deze toch echt exact hetzelfde zijn. Rest natuurlijk de vraag hoeveel postzegels er moeten bijgeplakt voor deze geldklopperij.

iZzz

Het houdt maar niet op die iPod-mania. En net als je denkt dat je alles al hebt gehad, komt de Nieuw-Zeelandse firma Designmobel met dit op de proppen. Voor ‘The best night’s sleep’ aldus de smaakvolle website. Mits je zorgt dat je The Mars Volta niet ge-upload hebt natuurlijk. Via

D-Day

De die-hards downloaders onder ons zullen morgenochtend de wekker wel extra vroeg laten rinkelen om zo weinig mogelijk te missen van Download Day. De hele dag gratis edoch legaal muziek van velerlei pluimage (van Streisand tot Franz) binnenhalen en daar mee ook nog eens een goed doel steunen. En dat ik als Apple user voor deze ene keer ook eens aan het kortste eind trek is weliswaar jammer en onbegrijpelijk (shame on you, Steve!) maar doet niets af aan dit prachtige initiatief. Al zal menige directeur morgen minder blij zijn met de tijdelijk sterk gedaalde productiviteit op de digitale werkvloer. Via

Popscriptie Prijs

“Rara, er is hier een popprofessor, een popinstituut, talloze muzikantengidsen, gesubsidieerde podia, een popencyclopedie, een popacademie en sinds vier jaar een Nederlandse Popscriptie Prijs maar bij een concert in de hoofdstad staat iedereen met zijn armen over elkaar, in welk land zijn we? Goed zo, welkom in Nederland!”
Pijnlijk waarheidsgetrouwe constateringen en andere rake citaten zijn terug te vinden in de vijf genomineerde scripties voor de vierde Popscriptie Prijs. Maar ook juryvoorzitter Jan van de Plas kan er wat van: “Het is een maatschappelijk fenomeen, en bovendien steeds belangrijker voor onze economie. Het klinkt weinig als popmuziek 1% van onze handels-economie behelst, maar zet daar eens onze 3% landbouw en visserij tegenover. En dat heeft nog een eigen ministerie.” Bloemen voor die man! Via

Infadels

Vanmiddag toch maar weer en wind getrotseerd om bij de vaste Headmusic leverancier de nieuwste release van misschien wel dé band van het afgelopen jaar aan te schaffen. En om meteen even te luisteren naar de promo-cd van een band die op de nominatie staat om die titel volgend jaar te veroveren: Infadels. Titel: ‘We Are Not The Infadels’. Release: 31 januari. Beetje Franz, beetje Radio 4, beetje The Music. Maar dan net iets anders. Eerst Arctic Monkeys en nu dit weer. Laat 2006 maar komen!

A Winter's Tale

De mooiste dag van het jaar is daar! Vanochtend in alle vroegte opgestaan voor een stevige winterwandeling door een nabijgelegen natuurgebied. Dan past even geen muziek maar enkel de eenzame stilte en het ritmische gekraak van de verse sneeuw.So quiet and peacefulTranquil and blissfulThere’s a kind of magic in the airWhat a truly magnificent viewA breathtaking sceneWith the dreams of the worldIn the palm of your handAm I dreaming? (FM)

Freddie

In 1975 liep ik als klein jochie wekelijks door de gure winteravond richting een oom en tante die wél kleuren TV hadden, om aldaar via Avro’s Toppop te genieten van Bohemian Rhapsody. Vanaf dat moment was ik Queen-fan voor het leven. Ik prijs me dan ook gelukkig de band drie keer aan het werk te hebben gezien in de originele bezetting, dus mét Freddie Mercury. In 1982, 1984 en 1986 in respectievelijk Keulen en twee keer Brussel (zelfs toen al mijdde ik klaarblijkelijk de vaderlandse concertzalen). Van de band die tegenwoordig onder de Queen-vlag met een Golden Oldie-show de wereld rondtrekt moet ik niet veel hebben. Het echte Queen-boek is namelijk vandaag exact veertien jaar geleden gesloten. No beginning there’s no ending / There’s no meaning in my pretending / Believe me life goes on and on and on… (Frederick Bulsara 05/09/1946 – 24/11/1991)