Garageband

Tijdens mijn schamele actieve muzikale loopbaan kwamen mijn probeersels doorgaans niet verder dan het oefenhonk. Eerst een kille muffe verdieping boven een lokale kroeg, later een sfeerloos en klinisch studiootje van een gemeentelijk muziekkollektief. Soms zonder drummer, nog vaker zonder bassist, een zanger die ten onder ging aan het grootste der rock & roll cliché’s, echtelijke ruzies tussen slaggitarist en bassiste. Kortom, veel rompslomp, weinig resultaat. Sinds kort weet ik echter wat ik de afgelopen twintig jaar heb gemist: Garageband. De multi-sporen thuisstudio inclusief een leger aan digitale muzikanten, sounds, loops, beats en indrukwekkende effecten voor nagenoeg elk analoog ingeplugd instrument, inclusief zang. En dat allemaal opvallend eenvoudig bedienbaar. Even was er dat spannende gevoel als tijdens die allereerste echte repetitie. Als het de komende tijd wat stiller wordt op deze site dan weten jullie wat daar de oorzaak van is: Plug and play!

Pearl & Plant

Eerder deze maand (om precies te zijn op 5 oktober) stond niemand minder dan Robert Plant de heren van Pearl Jam in Chicago terzijde tijdens een benefietconcert voor de slachtoffers van de orkaan Katrina. De helaas aan alle kanten rammelende amateurbeelden hiervan zijn nu opgedoken: ‘Fool In The Rain‘ en ‘Going To California‘. Twee oudjes van Led Zeppelin waarvan vooral de laatste indrukwekkend is wegens uitbundig meezingend publiek.
Met dank aan Rocknieuws.

Super…

Supergrass. Is dat niet dat ongecompliceerde olijke bandje dat ons nog niet zo heel lang geleden op smakelijke aanstekelijke plaatjes als ‘Pumpin’ On Your Stereo’, ‘Mary’ en ‘Sun Hits The Sky’ trakteerde? In dat geval heeft Indie Eddy waarschijnlijk een verkeerd schijfje in zijn uitgeleende exemplaar van ‘Road To Rouen‘ geschoven want die is duidelijk ingespeeld door een stel gezapige vijftigplussers. Een al te zeer voor de hand liggende poging tot Beatles, een zouteloze Floyd en op de koop toe klinkt het openingsnummer bij vlagen als (godbetert) Supertramp. Weinig super, veel te veel grass. Jammer.

We Are Scientists

Nobody Move, Nobody Get Hurt‘ is ongetwijfeld één van de heetste plaatjes van het moment en ik kijk dan ook vol verwachting uit naar het naderende debuutalbum van We Are Scientists. Veelbelovend. Net als de homepage van de band, want die is volgens eigen zeggen immers “absolutely something to see before you die.” Of dat daadwerkelijk zo is mag iedereen zelf uitmaken. De ‘Listen’ en ‘Watch’ secties bovenaan de pagina scoren in ieder geval een vette voldoende.

Working Class Hero

Drukdrukdruk. Op het werk. Na het werk. ‘s Avonds laat. En dus even geen tijd maar vooral ook geen zin om te bloggen. Wie weet brengt deze vandaag aangeschafte dubbelaar mij weer in de juiste mood. Moet wel lukken aangezien de erven van de wijlen Beatle daar maar liefst 38 nummers voor hebben uitgetrokken. “Well we all shine on / Like the moon and the stars and the sun / Well we all shine on / Ev’ryone come on.” Ik voel me nu al een stuk beter. Tot morgen.

Editors, Keulen 24-10-2005 (Gebäude 9)

Heftig, aanstekelijk, sfeervol, emotioneel maar vooral intens. Wat valt er meer te zeggen over het concert dat het uit Birmingham afkomstige Editors gisteravond in Keulen gaf? Het duistere vervallen fabrieksterrein in het troosteloze Köln-Ost blijkt de ideale setting voor de doemrock, die zowel raakvlakken heeft met gothic alsmede postpunk en indiepop. Interpol op zijn Engels maar dan dansbaarder, sneller, met wat meer diepgang en een flink stuk heavier.
Nipt binnen het uur passeren de beste nummers van het debuutalbum ‘The Back Room’ en een verrassende cover van Stereolab (‘French Disco’). Ondanks dat de zaal niet bepaald gevuld is met lachebekjes (dresscode: zwart) is het feest tijdens instant klassiekers als ‘Munich’, ‘Blood’, ‘Bullets’ en het afsluitende ‘Fingers In The Factories’ compleet.
Zanger Tom Smith is de grote ster. Hij verontschuldigt zich omdat hij het publiek niet in het Duits kan toespreken en steekt zijn energie dan maar voor de volle 100% in zijn performance. Hij perst de zwartste mineuraccoorden uit zijn gitaar en de meest doordringende barritonklanken uit zijn strot. Bezeten en bezield tot op het bot. En bezweet. Net als wij. Want het gaat er heet aan toe in het kleine en vervallen punkhol waar zelfs de normaliter rondfladderende vleermuizen de avond van hun leven hebben.
Kaiser Chiefs, Maxïmo Park, Editors… 2005 is nu al een ongekend top jaar!