Fonotheek

Wat was dat spannend toen ik op mijn zestiende verjaardag eindelijk lid mocht worden van de plaatselijke fonotheek. Onbeperkt elpees lenen en aldoende heel veel nieuwe (en oude) muziek ontdekken. Eens in de twee weken een plastic zak vol platen met gevaar voor eigen leven aan het stuur van de fiets, om even later thuis vanuit mijn kamertje met een (uitklap)hoes voor mijn neus te proberen om alle krasjes in het vinyl te negeren. Werd het na de komst van de cd allemaal al een stuk minder spannend, binnenkort is een reisje richting de muziekbieb helemaal verleden tijd. The times they are a-changing.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s