Fish Rising

Soms vind je in je cd-kast een schijfje dat je al een eeuwigheid niet meer hebt gehoord en waarvan je je bij de eerste herbeluistering afvraagt waarom. Zo’n album dat al jaren geleden in de vergetelheid is geraakt en ongemerkt uit de muziekgeschiedschrijving is verdwenen maar ondanks dat en de bijkans antieke status nog steeds fier overeind staat. Zoals ‘Fish Rising’ van Steve Hillage. Nadat de exentrieke gitarist de Pothead Pixies van Gong verliet en voordat hij zich met vrouwlief onder de naam System 7 in de ambient dance-scene stortte, bracht Hillage namelijk een reeks geslaagde en minder geslaagde solo-albums uit, waarvan genoemde (zijn solo debuut uit 1975) duidelijk tot de eerste categorie behoort. Drie kwartier lang laat Hillage in vijf nummers horen waarom hij bij Gong zo op zijn plek was. Hij balanceert qua gitaarspel op het slappe koord tussen progrock en fusion en verpakt het resultaat hiervan in lang uitgesponnen maar niet minder spannende en gevarieerde space-rock. In de rug gesteund door een groot deel van zijn Gong-collega’s verlegt Hillage de grenzen van het genre. Of zoals ik ergens op Progarchives.com las: “If you have not heard ‘Solar Musick Suite‘ then you have not lived.” Amen!

1 thought on “Fish Rising

  1. Het is alleen jammer dat Steve het op zijn soloalbums ook nodig vond om zelf te zingen. Op “Fish Rising” zijn de vocale bijdrages gelukkig nog enigszins beperkt gebleven, dus ‘t is gelijk ook de beste cd van zijn solocarriere (samen met “Live Herald”).

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s