Leve de koningin

Het is weer koninginnedag en dus even aandacht voor een ‘vergeten’ oudje van Queen. Met excuses voor het cliché. ‘Sheer Heart Attack’ uit 1974 is het derde album van de band en de schijf waarop zij voor het eerst haar veelzijdigheid in alle glorie prijsgeeft. Van de aanstekelijke hardrock uit de opener ‘Brighton Rock’ en klassieker ‘Now I’m Here’, via het spookachtige ‘In The Lap Of The Gods’, het snelle heavy (en later niet voort niets door Metallica gecoverde) ‘Stone Cold Crazy’, de vrolijke pop van ‘Misfire’ en de blije ukelele dixie-ragtime van ‘Bring Back That Leroy Brown’ tot de meezingbombast van ‘In The Lap Of The Gods Revisited’. Met speciale aandacht uiteraard voor de wellicht mooiste single van de band: ‘Killer Queen’, dat verder geen commentaar behoeft.
Echter, het mooiste pareltje van deze plaat is het doorgaans over het hoofd geziene ‘Lily of the Valley’, een korte intieme balade die Mercury op zijn best en zijn gevoeligst toont. In bed geschreven terwijl hij de slaap niet kon vatten wegens twijfels en gepieker over zijn sexuele geaardheid, terwijl zijn toenmalige vriendin (de ‘lily of the valley’) naast hem in een diepe slaap verzonken was, onwetend over wat de toekomstige superster bezig hield. “I am forever searching high and low – But why does everybody tell me no – An answer for me please – And cast me from your spell and let me go – And lily of the valley doesn’t know…”
Een jaar later zette ‘Bohemian Rhapsody’ ‘Sheer Heart Attack’ in de schaduw, maar zo intens mooi als in 1974 zou het nooit meer worden.

Later

Eindelijk is het zo ver, de BBC ontwaakt uit haar winterslaap middels een nieuwe reeks ‘Later… with Jools Holland‘. De namen voor de eerste afleveringen van dit 25ste seizoen beloven alweer veel goeds. Zo trapt Holland op vrijdag 13 mei af met optredens van onder anderen Foo Fighters, Black Eyed Peas, The Arcade Fire en Ry Cooder, terwijl een week later Athlete en Robert Plant zullen aantreden. Voor 27 mei zijn in ieder geval al Van Morrison en Kaiser Chiefs geboekt. Pop-tv op z’n best, zoals dat alleen lijkt te kunnen bij de BBC. Jools Rules!

Mensen die wekelijks van ome Jools zelf willen vernemen wie er in de aanstaande show zullen optreden kunnen zich hier melden.

Er was eens…

Nog niet zo lang geleden werd een popconcert niet geconsumeerd in een kille, door frisdrank of biermerk gesponsorde Jan des Bouvrie achtige multifunctionele ruimte met audiobelevingsmogelijkheden, maar maakte je er deel van uit in een achteraf gelegen duister hol waar je ouders je voor waarschuwden. Je kon er betalen met geld en dronk er sociaal geprijsd bier uit een glazen flesje. De muren waren meestal zwart, de toiletten gratis en het saamhorigheidsgevoel enorm. Rock & roll was spannend!
In Eindhoven lag nog zo’n zaaltje, op loopafstand van het station aan de rand van het centrum. Maar helaas, de Effenaar, want daar heb ik het uiteraard over, sluit vanaf 7 mei haar deuren om vijf maanden later te herrijzen als multifunctiepseudomoderne club met een foyer, een restaurant, een glazen pui met uitzicht op een park inclusief een heuse ‘natuurplas’ en vlonders met terrassen…
“De Effenaar wordt een club – met een restaurant – waar kan worden gegeten en gedanst. Maar je kunt er ook een film, theater, modeshow en exposities zien.”
En zo wordt het vaderlandse live-circuit er wederom een stukje minder leuk op. Bron: 3voor12

To hype or not to hype

De Engelse muziekpers, het blijft een vreemd fenomeen. Aan de ene kant moet ze waken over het enorme Britse muzikale erfgoed waar ze haar bestaansrecht aan ontleent, maar aan de andere kant moet de dientengevolge uitgedeide popmedia zichzelf in stand proberen te houden door het creëren van helden en de ene na de andere hype, het publiceren van opruiende praat, speculaties, tourstress, sappige quotes, lovestories en of course het liefdesleven van de sterren. Tja, en dan blijkt dat iedere band zo zijn eigen problemen heeft. Vaak is het amusant, soms lachwekkend of opzienbarend en niet zelden worden op deze manier leuke nieuwe trends geboren. En zo houden de Engelsen zichzelf lekker bezig. Het gevolg is wel is dat elke talentvolle band die ons van de andere kant der Noordzee bereikt, hier met argusogen wordt bekeken en de vaderlandse pers meestal erg lacherig doet over bladen als NME. Maar is dat wel terecht? Het is namelijk wel zo dat er daarginds momenteel heel veel jonge bandjes aan de bak komen, dat kids zelf weer de oefenhonken induiken, dat zowel clubconcerten als festivals er in no time uitverkopen en dat Engeland zo ongeveer het enige land ter wereld is waar de cd-verkoop de afgelopen jaren is gestegen. Misschien zou er juist hier in Nederland eens iets meer gehyped moeten worden zodat het grote publiek er ook eens achter komt dat er meer is dan Borsato, Bløf en Kane.

Oor onzeker

“SNS Bank heeft een eerder verstrekte lening van 1,4 miljoen euro aan de Nederlandse Tijdschriftengroep (NTG) ingetrokken wegens het niet betalen van de aflossingen. Dat meldde de Amsterdamse krant Het Parool dinsdagmiddag. Volgens de krant dreigt de hele tijdschriftengroep, die onder andere Oor, Aloha en Squeeze uitgeeft, nu om te vallen door de financiële problemen.” Aldus 3 voor 12.

Oeps. En het liep al een tijdje al niet meer zo lekker bij Oor. Ooit begonnen als alternatieve muziekkrant en later zelf gekroond tot toonaangevend. Het bolwerk rammelde al een tijdje aan alle kanten. Redactionele strubbelingen, stakende free-lancers… van die dingen. In een poging om te redden wat er te redden viel besloot men haar twee wekelijkse verschijning in te ruilen voor een maand-editie waarbij tevens niet werd geschroomd om een nieuwe doelgroep aan te boren middels ruim baan voor de Kanes en Di-Rects van deze wereld. De Jan Smeets tactiek, zullen we maar zeggen. Wat overigens niet wil zeggen daat zo’n koerswijziging niet vermakelijk kan zijn. De luistertest met laatstgenoemde band bleek namelijk een klassieker, alleen al omdat deze wannabe polderpunkers The Ramones niet wisten te herkennen: “De platencollectie van mijn vader of moeder was breed. Die ging van Benny Neyman tot… maar dit heeft mijn vader er nooit uitgepakt”. Desondanks hoop ik dat Oor fier overeind zal blijven, al was het maar omdat er in Nederland Muziekland geen enkel alternatief meer voorhanden is.

Festivalkoorts

Omdat het qua muzieknieuws vooral kommer en kwel is, er qua releases vooral nog vol verwachting wordt vooruitgekeken naar bijvoorbeeld de Stripes, Tears, Coral en Oasis en ik al helemaal geen zin heb om tijd te besteden aan het aanstaande huwelijk van Pete Doherty en indie-starfuckster Kate Moss, maar even een festival-update.
Rock Werchter blijft maar bands contracteren. Sum41, The Kills, Therapy?, Admiral Freebee en Ryan Adams zijn voorlopig de laatste.
Hoewel zowel Pukkelpop als Lowlands officieel nog stilzwijgen, zijn er een aantal acts die hun mond voorbij spraken danwel de festivaldata reeds on-line hebben gezet. Wat betreft Lowlands levert dat de volgende namen op: The Beatsteaks, The Polyphonic Spree, Bad Religion, Mocky, !!!, Whitey en The Prodigy. Pukkelpop doet daar zoals altijd weer een schepje bovenop: Bad Religion, Basement Jaxx, Fischerspooner, Mouse On Mars, Nouvelle Vague, Ozomatli, The Polyphonic Spree, Tiga, Faithless, Goldie Lockin’ Chain, The Infadels, Whitey, Ultrasonic 7, Aphex Twin, And You Will Know Us By The Trail Of Dead, Bloc Party, The Prodigy, Me First And The Gimmie Gimmie, !!! en The Bravery.
Maar eerst is er nog London Calling. Alle namen vind je op de officiële site en in het kader van de voorpret heeft 3 voor 12 extra ruimte ingericht. Zo, en nu het bijbehorende plaatje van The Clash uit de kast om in the mood te komen.

Highway to hell

En toen was er een nieuwe paus met een oud geluid: “Rockmuziek is een voertuig van de anti-religie.” Hey, what’s new? David Bowie wist dat al in de jaren ’70 -“Rock has always been the devil’s music. You can’t convince me that it isn’t.”- en hele troepen reliefreaks houden zich al sinds jaar en dag bezig met het achteruit afspelen van Led Zeppelin-, Queen– en -godbetert- Britney Spears plaatjes, in de hoop één en ander te kunnen bewijzen. Waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan? Maar goed, kun je in een wereld waarin miljoenen mensen elkaar de koppen in slaan aan de hand van hun heilige boek eigenlijk geen groter compliment krijgen van een kerkvorst? Juist! Ter beloning speciaal voor Bavaria Benedictus een passende singalong.