De oude doos (1)

7058-Brainticket
Deze eerste ‘Oude Doos’ is een poging het debuutalbum van het destijds vanuit Duitsland opererende internationale (rondom de Belgische Zwitser Joël Vandroogenbroeck geformeerde) gezelschap Brainticket aan de dreigende vergetelheid te onttrekken. Het album Cotton Woodhill (Bellaphon 1971) is een klassieker die te boek staat als één van de meest radicale en psychedelische albums uit de pophistorie. En vooruit, voor menigeen ook als een der meest irritante. Niet voor niets bevatte de inner-sleeve van de oorspronkelijke uitgave de volgende waarschuwingen: “After listening to this record your friends won’t know you anymore” en “Only listen to this record once a day.”

De plaat trapt met Black Sand af in een redelijk relaxte voor die periode kenmerkende stijl: Instrumentale spacy West-Coast achtige rock met een loeiende hammond, licht scheurende gitaar en funky bas. Places Of Light kabbelt daarna rustig voort en kent een meer aan Santana refererende jazzy funk sound waarin een rustgevende dwarsfluit de hoofdrol opeist. Niets vreemds onder de zon, al geeft het gesproken tekstuele gedeelte er een eigenzinnige twist aan.

r-4108620-1395569433-1993_jpeg

Dan klinkt plots glasgerinkel, horen we een ambulance wegscheuren en doemt er een funky ritme op dat gedragen wordt door gitaar, percussie en een heerlijk grommende Hammond. Ritme en riff zullen overigens de volgende zesentwintig minuten onverminderd aanhouden als Brainticket (Part One), Brainticket (Part One Conclusion) en Brainticket (Part Two). Zoveel eentonigheid zorgt voor een soort trance waarbij enkel een paniekerige hijgende vrouwenstem en diverse geluidseffecten de spanning opvoeren en de luisteraar meenemen op een intrigerende reis.

In het slotstuk stuwt de wanhopig en paniekerig klinkende Dawn Muir (die zo nu en dan aan Anne Clark doet denken) de luisteraar op adembenemende wijze in dertien minuten voort naar de grote climax. Een kakafonie van geluiden dendert uit de speakers: een crashende auto, een bloedstollende monoloog, een stukje Beethoven, kerkklokken, een draaikolk aan electronica. Het wordt heftig, het wordt creepy, het wordt nog heftiger en dan…

De er op volgende intense stilte is zowel ergernis- als indrukwekkend tegelijk.

Meesterwerk!

2 thoughts on “De oude doos (1)

  1. What’s going on (volgens mij): Vrouw krijgt auto-ongeluk en zweeft tussen leven en dood. Gaandeweg vertelt ze haar verhaal; over haar leven, wat er gebeurt is en wat ze op dat moment ervaart. Ook blijkt ze zwanger te zijn. Of ze het haalt moet iedereen maar zelf uitvissen. Zulk een vrolijke thematiek, het lijkt potverdimme The Mars Volta wel.

  2. Van http://www.hippy.com: “This album sure is not a very pleasant listen. It’s not meant to be. In fact, the album even included a couple of warnings and was banned in several countries (under right-wing dictatorships at that time, like Spain, Portugal, and Greece). The album is so disturbing it freaked out the band so bad that the whole band left (leaving Jöel Vandroogenbroeck to start fresh, and get new musicians to continue on as Brainticket).”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s